Bu kitabı anlatmaya başlamadan önce dilimde bir sis dolaştı.
Ne anlatacağımı biliyordum da, nasıl anlatacağım… işte o, sisin içindeydi.
Enrique Vila‑Matas’ın Bu Ne Saçma Sis’i cümlelerin başladığı yerde bitmiyor, karakterlerin sustuğu yerde konuşuyor.
Anlatıcı sadece anlatmıyor; dolaşıyor, oyalanıyor, kendi kelimesini ararken bizim zihnimize sızıyor, sanki her cümlenin kıyısında bir duraksama var, ve biz de onunla birlikte orada bekliyoruz.
Kitap boyunca Barselona’nın politik sislerinden New York’un içe kapanık yankılarına uzanan bir yolculuk var. Ama bu yolculuk ne sadece iki kardeşe ait, ne de sadece mekânlara…
Bu, edebiyatın bellekle çarpıştığı, kimliğin metne bulaştığı, gerçeklikle kurmacanın sınırlarının eridiği bir iç yürüyüş.
Reiner Bros yazıyor.
Simon Schneider alıntılıyor.
Biri kelimeleri yaratıyor, diğeri başkasının kelimesini sahiplenerek nefes alıyor.
Ve biz?
Biz o ikisinin arasında, kendi cümlemizi kurmaya çalışan isimsiz üçüncüyüz belki de.
Bu kitap olmayışın romana dönüştüğü bir zihin deneyi.
Bir tür varoluş provası.
Çünkü bazı kitaplar hikâye anlatmaz; hafızanın kırık aynasında kendi yansını gösterir.
Bazı kitaplar sana ait olmaz seni sahiplenir.
Ve tam da bu yüzden…
Bazı sayfalar bittiğinde kitap kapanmaz.
Çünkü sis hâlâ dağılmamıştır.
Sorular hâlâ havadadır.
Ve o soru, hâlâ kulaklarımızda yankılanır:
“Bu ne saçma sis?”
Belki de cevabı yoktur.
Ama en yoğun hisler, en çok da anlam verilemeyenlerin içindedir.
Tıpkı hayat gibi.
Tıpkı yazmak gibi.
·
376 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok uzun zamandır alıp okumayı düşündüğüm bir kitaptı, bir süredir bir şeyi almadan ve okumadan önce buraya girip yorum okumayı adet edinmistim. Okur kimliginize, nitelikli eserler okumaniza bir lafım yok ve kusura bakmayın ama bu kadar şey anlatıp hiçbir şey anlatmayan çok az yazı gördüm... :/ Kitabın nasıl olduğuna, okunup okunmamasına, icerdiklerine, karakterlerine dair hiçbir şey yok bu yazıda...Çok şaşırıyorum bazen...Sayfalarca yazı yazıp hiçbir şey anlatmamış olmamak da yetenek bence...Yani, öylesine söylemek istedim.