Puan vermedi·500 syf.····Okunma: 18 Temmuz 2025 23:47 Sadece bir aşk ya da nostalji olsun diye yazılmış bir roman değil, toplumsal da bir roman. Köy Enstitüleri'nin idealist ruhunu, sadece bir eğitim modeli olarak değil; bir yaşam biçimi, bir insanlık projesi olarak anlatıyor. Çok da güzel anlatıyor. Her anlatışın da "KEŞKE" kelimesini daha içten seslendiriyorsunuz.
Eğitimin nasıl bir ulus yaratabileceğini; ama ihmalin nelere mal olabileceğini gösteriyor. Ülkemizin yakın siyasi tarihine de ışık tutuyor. Derin bir araştırma ve emek sonucunda ortaya koyulmuş bir eser.
• Sevmediğim tek bir tarafı var: Bazı bölümler didaktikleşme sınırında dolaşıyor. Arada çok fazla bilgi verubcr okuyucu biraz sıkılıyor.
• Yan karakterlerin derinleşmesi sınırlı. Biraz daha detaylandirabilir.
Köy Enstitüleri’ni sadece bilgiyle değil, duyguyla da öğrenmek isteyen herkes için kaçırılmaması gereken bir roman.
Sanki Sema Soykan her satırı, “Bu ülkeye biraz olsun aydınlık düşsün” diye yazmış.