Kayıp hatıralar müzesi'nde Leyla ve Deniz, kaybolduğu düşünülen hatıraları sahiplerine kavuşturup yenilerine yol açarken, sizi de İstanbul sokaklarında sıcacık bir hikayeye davet ediyor.
Deniz'in büyükbabasının vefatıyla beraber sahipsiz kalan antika eşyalar dükkanı kapatılmak için boşaltılması gerekiyordur ve Deniz'de dükkandaki eşyaları sahiplerine ulaştırmak ister. Bu süreç içerisinde Leyla ile tanışır ve ikili bir vesileyle iş birliği içerisinde bu İstanbul macerasına atılırlar. Dükkandaki antika eşyaların sahiplerine ulaşırlar, bu insanlarla tanışır ve eşyaların hikayeleriyle dolu günler geçirirler.
Kitabı okumak konusunda beni etkileyen en önemli şey arka kapak yazısıydı. Çünkü yazıyı okuduğumda duygu yüklü, sıcacık bir hikaye beklentisi içine girmiştim fakat o kadar da duygu içerikli, derin anlamlı bir okuma olmadı açıkçası. Kitabı büyük bir istekle de okumaya başlamıştım ama ortalara doğru sıkılmaya başladım. Duygulardan daha ziyade olaylara yer verilmiş kitapta. Evet, güzel bir macera İstanbul'da fakat böyle güzel bir süreçte duyguları da derinlemesine okumak isterdim. Çünkü olayları asıl anlamlı kılanın duygular olduğunu düşünüyorum. Tabii ki kitapta duygulardan da bahsedilmiş ama hissetmeyi istediğim derinlikte değildi. İstanbul'u duygulardan bahsetmeden konuşmak mümkün mü...?
Onun dışında kitapta pek çok aileyle tanışıyor ve arkadaşlık ilişkilerine şahit oluyorsunuz. Aslında insanın insana olan sevgisinin ne kadar değerli olduğunu okuyorsunuz. Ve kimsenin sadece dışarıdan göründüğü kadar olmadığını, insanın içinde pek çok hikayeyi, cümleyi de barındırdığını okumuş oluyorsunuz.
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.