Bu incelemeyi okumayın. KİTABI HİÇ OKUMAYIN!!!
Ütopik bir ülke, deneysel bir yönetim biçimi. İlginç bir sosyal hayat. Garip bir ülke. Gaipya Cumhuriyeti.
Yazar Ali Ceyhun Çelikman, hayalini kurduğu, belki "böyle olsa keşke" dediği bir dünyayı yazmış, bunu da bu ülkenin bir diplomatıyla soru-cevap yaptığı, sorduğu, cevabını dinlerken tekrar tekrar sorguladığı bir röportaj edasıyla bizlere aktarmış.
Eh, şirin mi şirin, derli toplu, temiz bir ülke Gaipya. Adaletli, sosyal ve kültürel bakımdan kıskanılan, dünyanın geri kalanının ya imrendiği ya da çekindiği bir ülke Gaipya. Ama onlar ponçik mi ponçik.
Evet evet, ponçikler. niye mi?
Öyle bir ülke ki, yöneticileri satın almış bir müteahhitler zinciri yok bu ülkede. Satın alınacak bir yönetim de yok. Zengin olmak ayıp. Zengin olmak kimsenin aklına gelmiyor. ihtiyacı yok kimsenin zengin olmaya.
Miras kavgası yok. Her bir vatandaşın emeği var. Miras değil alın teri. Dedesinden kalan tarlaları satıp, inşaat şirketi kurmuyor kimse. Aşiretler yok. Sosyal kavga yok.
Öff çok sıkıcı. Herkes işinde gücünde. Her şeyi devlet sizin için düşünmüş. Geriye kalan sadece sizin bu işleyen çarkı döndürmeye devam etmeniz kalıyor.
Müge Anlı yok mesela. "Kaynım bana atladı" diye kimse televizyona çıkmıyor. Önce ailede, sonra okulda aldığınız eğitim, sizin nasıl düzgün bir insan olacağınızı tayin ediyor. Neye eliniz yatkınsa o işte kariyer yapıyorsunuz.
Mesela Acun yok, Ali Koç yok. Yemek yemeye gittiğiniz bir restoranda suratınıza yemeğiniz çarpılıp, üzerine kaya tuzu dökülüp, baklavanızla oyuncak gibi oynanmıyor. Çok sıkıcı!
Siyasi partiler de yok. Ne bileyim, oysa olsa şöyle bir cengaver, çıksa ekrana bağırıp çağırsa, ötekine laf atsa. Ülkenin durumu ve geleceğinden daha çok, bok püsürle uğraşsa. Daha eğlenceli olmaz mıydı?
Çok sıkıcı o yüzden Gaipya. Yaşanmaz.
Sokağın köşesine bir çuval köpek maması döken teyze yok. Aksi gibi, hastane asansörüne pisleyen teyze de yok.
Silah, bıçak taşıyan yok. Mafya yok. Serserilik yok. Kabadayılık yok. Terör yok. Birbirini öldüren vatandaş yok. Ne kadar da sıkıcı bu Gaipya. Yaşanmaz.
Her yer pırıl pırıl. Mis gibi. Yeşil.
Nefes aldığınızda, nefes aldığınızı hissediyorsunuz. Yere çöp atan yok. Tüküren yok. Birbirine trafikte bağıran, camını, kapısını tekmeleyen, yumruklayan yok. Herkes trafik kurallarına uyuyor. Drift atan yok yolda, bak drift atan diyorum.
İnsanlar birbirine saygılı. Temiz, bakımlı, sağlıklı. Çalıştığı işten memnun, hayat mücadelesi yerine bambaşka dertleri var. Adaletli, ahlaklı. Bu milletin bir tarafına koyacağız diyen cengiz inşaat yok. Kolin yok, limak yok.
Bok gibi bir yer bu Gaipya. Yaşanmaz.
Hiç heyecan yok!
Ah Gaipya. Kim senin gibi boktan bir ülkede yaşamak ister ki? Ne bir heyecan, ne bir tutku, ne bir eğlencen yok. Uyuşturucu, alkol alan yok. Olsa şöyle pudra şekeri, ordan gece kulübüne gitsek. Alkollü araç kullansak. Bizi çeviren trafik polislerine "kendinize haritadan yer bakın oğlum" diyebilsek. Karakolda tek sıraya dizip esas duruşa soksak.
Terör örgütü yok, suç yok. O kadar ponçiksin ki, ahh Gaipya. Aile şiddeti yok. Hanımım diye seviyor beyler eşlerini. Beyim diye sesleniyor hanımlar. Sokakta birbirine vuran, döven, silahla yaralayan, öldüren yok.
Böyle heyecansız olur mu bir ülke. Yaşanmaz orada. Sende de yaşanmaz Gaipya.
Sağlık, sıhhatin önemli olduğu, insanın ömrünü uzatacak, yaşarken mutlu olacak, hep güldürecek, gülümsetecek bir ülkesin sen. Oysa üç ay sonrasına randevu bulup, beş ay sonrasına ameliyat günü alıp, parasını ödeyemeyeceğin bir ilaç yüzünden hastane yüzü görmeden ölüp gitsek nasıl da heyecanlı olurdu.
Kaçak göçmen de yok sende. Olmazsa olmaz. Hemen al. Hatta sınırlarını, kapılarını aç. Gelen kaçaklar da bir güzel tecavüz etsin sana, hakkına, hukukuna.
Okumayın bu kitabı.
Çünkü çok güzel bir ülke Gaipya.
Moraliniz bozulur.
·
106 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
