Aydınlanma filozofu Voltaire’nin kaleminden çok güzel bir tiyatro eseri.
16. Yüzyılda , Peru’nun İspanyollar tarafından sömürgeleştirme sürecinde Sömürgeci GUSMAN’ın Peru’nun bağımsızlığının simgesi olan ALZIRE’yi tutsak ettikten sonra gönlünü ele geçirme çabası etrafında şekillenen trajedide; Alzire’nin gönlünün erkeği olan Peru’lu önder savaşçı ZAMOR’a olan aşkı ve yemini ile ZAMOR’un idam edilmemesi karşısında aşkından vazgeçirilmeye ve GUSMAN ile evlenmeye ikna edilmeye çalışılan ALZIRE’nin AŞK-SADAKAT duyguları arasındaki çatışma ortaya konulmuştur.
ZAMOR açısından ise ÖGÜRLÜK-AŞK çatışması yaşanmaktadır. Diğer taraftan GUSMAN’da da GÜÇ-ADALET çatışması yaşanmaktadır.
Oyunun sonunda GUSMAN’ın adaletten yana tüm isteklerinden vazgeçmesi ve Aşk ve Sadakatten yana tavır almasıyla ve tüm iddialarından vazgeçmesiyle psikolojik bir rahatlama sağlanır.
Voltaire’nin aydınlanma düşüncesine uygun bir kurgu ile sonuçlanan trajedide insana daha çok değer verilmesi gerektiği mesajı yüceltilir.
Hatta öyle bir noktaya yüceltilir ki Hristiyanlıkta İsa’ya yöneltilen sevginin insana döndürüldüğü görülür ve Hiristiyanlığın bu şekilde yansıtılmış halinin ZAMOR ve ELZIRE tarafından kabulü ile neticelenir.
Osmanlılar zamanında çevirilerek günümüze aktarılan bir oyun.
Voltaire’nin anlamak açısından okunmaya değer.