Bu kitap, ilk kitaptan aldığı ateşi söndürmek yerine daha da harlamış. Hikâyenin akışı öyle sürükleyici ki, bölümler arasında zaman nasıl geçiyor fark etmiyorsun. Asena Nişikli, olay örgüsünü katman katman örerken okuyucuyu sürekli diken üstünde tutuyor. Özellikle Demir’in geçmişiyle yüzleştiği kısımlar hem duygusal hem de karakter gelişimi açısından çok doyurucuydu. Bir yandan Alin’in kaotik varlığı, diğer yandan Saral ailesinin sır perdesi… Her şey iç içe geçmiş ama asla boğucu değil.
Demirim de Demirim… Ne diyeyim? Herkese “red flag” olabilir ama Helen’e gösterdiği sevgi, sabır ve koruyuculuk haliyle çayır çimen geze geze “green flag”in tanımı oldu. Helen’in içsel çatışmaları, Demir’e olan güveni ve Alin’e duyduğu kardeşlik bağı çok sahiciydi. Aralarındaki ilişki sadece tutku değil; acı, güven, korku ve bağlılıkla da besleniyor. Hektor’a ise ayrı parantez açmak gerek — mekâna girdiği anda gözümde kalpler çıktı. Gerçekten bir gün dörtlü date yapsalar sanırım kalbim dayanmaz
Asena Nişikli’nin kalemini zaten çok seviyorum ama İnferno 2 ile bir üst seviyeye taşımış diyebilirim. Kurgunun temposu hiç düşmeden ilerliyor. Özellikle bazı sahnelerdeki atmosfer kurma becerisi etkileyiciydi. Okuyucunun zihninde sahneleri canlandırmayı çok iyi başarıyor. Yazarın karakterlerine duyduğu saygıyı, onları ne kadar
Dark Romance türü içinde “cehennemin kralı ve kraliçesi” metaforu, sadece süslü bir ifade değil — hikâyenin temel yapı taşlarından biri. Helen ile Demir’in aşkı, sadece romantik değil; bir güç, bir sığınak ve bazen bir mücadele alanı. Cehennem sembolizmi, karakterlerin hem dış dünyayla hem de kendi içlerindeki karanlıkla olan savaşını simgeliyor.
·
201 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.