Müjdeler olsun ki öleceğiz1000k
Merhaba
Öyle bir içimden geldi aslında bu yoktu incelemesi ^^
Dönüp baktım da bu kitap hakkında hiç not da almamışım. Oysaki bu nankör kız bitirdiği günden beri bu kitap hakkında konuşuyor. (Herkes çöküşte örnekleme amaçlı kullandığım bir kaynak oldu kendileri 
Veronika Ölmek İstiyor teşekkürler 
Paulo Coelho)
İncelemeyi neden hak ettiğini açıkladığıma göre başlayabilirim.
Öncelikle Veronika'ya dışardan bakan bir çift göz harika bir hayatı olduğunu zanneder. Bir nevi doğru da diyebiliriz. Ee sorun ne?
Sorun insanın potansiyelini kullanamayınca düştüğü boşluk. Boşluk sonucunda oluşan her şeyi bırakıp gitme isteği.
Veronika'nın düşünceleri şöyle olsa gerek:
İntiharın eşiğinde gezinmemiş hiçbir ruh, bu hayatı tam anlamıyla hissedebilmiş değildir. Hayır utanmıyorum, bir utancımda yok. Kim demiş çekip gitmek güçsüzlerin silahı diye? Sen her şeyi geride bırakıp gidebilen kaç kişi bildin? Hem hayat dairesi geniştir, gitmek isteyene kaçacak yer çok. Ondan, bundan, her şeyden, herkesten çekip gidebilirsin. Eskiyi öldürüp başlayabilirsin yeni bir hayata.
Kaybedecek ne var ki? Belki birgün yeniden dirilirsin. Velhasıl "İntihar" kendini öldürmekten ibaret değil, herşeyden çekip gitmekte bir intihar çeşididir.. (biraz içsel sorgulamalar)
Veronika her şeyden çekip gitmek istiyor. Süreciyse akıcı ve duygulu bir şekilde yazar bize aktarıyor.
Veronika'ya hak verdiğim kısımlar da vardı mesela her sabah gözlerimi açtığımda ruhumda bu yüzyılda uyanmış olmanın verdiği o derin sızı ile uyanıyorum, sonra zamanın ve mekanın bize had çizmediği bir hayata gidiyor olmanın verdiği teselli ile nefes alabiliyorum... Ve yatağımdan kalkarken şairin dediği gibi sesleniyorum kendime "Şükürler olsun ki öleceğiz."
Veronika Ölmek İstiyor teşekkürler Paulo Coelho)
İncelemeyi neden hak ettiğini açıkladığıma göre başlayabilirim.
Öncelikle Veronika'ya dışardan bakan bir çift göz harika bir hayatı olduğunu zanneder. Bir nevi doğru da diyebiliriz. Ee sorun ne?
Sorun insanın potansiyelini kullanamayınca düştüğü boşluk. Boşluk sonucunda oluşan her şeyi bırakıp gitme isteği.
Veronika'nın düşünceleri şöyle olsa gerek:
İntiharın eşiğinde gezinmemiş hiçbir ruh, bu hayatı tam anlamıyla hissedebilmiş değildir. Hayır utanmıyorum, bir utancımda yok. Kim demiş çekip gitmek güçsüzlerin silahı diye? Sen her şeyi geride bırakıp gidebilen kaç kişi bildin? Hem hayat dairesi geniştir, gitmek isteyene kaçacak yer çok. Ondan, bundan, her şeyden, herkesten çekip gidebilirsin. Eskiyi öldürüp başlayabilirsin yeni bir hayata.
Kaybedecek ne var ki? Belki birgün yeniden dirilirsin. Velhasıl "İntihar" kendini öldürmekten ibaret değil, herşeyden çekip gitmekte bir intihar çeşididir.. (biraz içsel sorgulamalar)
Veronika her şeyden çekip gitmek istiyor. Süreciyse akıcı ve duygulu bir şekilde yazar bize aktarıyor.
Veronika'ya hak verdiğim kısımlar da vardı mesela her sabah gözlerimi açtığımda ruhumda bu yüzyılda uyanmış olmanın verdiği o derin sızı ile uyanıyorum, sonra zamanın ve mekanın bize had çizmediği bir hayata gidiyor olmanın verdiği teselli ile nefes alabiliyorum... Ve yatağımdan kalkarken şairin dediği gibi sesleniyorum kendime "Şükürler olsun ki öleceğiz."·
397 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Melike
Gönderi Sahibi
yaşamak boylu boyunca uzun
ölüm talimi
ölmeye idmanlı şehzadeye dönüştüm
Muhit - Sayı 70 (Ekim 2025)
Muhit - Sayı 70 (Ekim 2025)Melike
Gönderi Sahibi
-Ben ölmek istiyorum.
-Estağfurullah de estağfurullah de Melike. Dua niyetine geçer. Kızım desene.
-…
-Hazır mısın?
-Hiçbir zaman hazır olmayacağız.
-Doğru.
-Yaşamak istemiyorum.
-Haklısın yaşamak pek de güzel sayılmaz aslında.
Güldüm sonra komik geldi çünkü. Yaşamayı sevmeye çalışmaya o kadar çok odaklanmış ki yaşamanın aslında pek de güzel olmadığını fark ettirdim tekrardan. Düşündü düşündü.. Kafasını karıştırdım. Severim karışıklığı. Yaşadığını hissettirir.
Ben aslında haklı olmak istemezdim. Haklı olmak istemiyorum zaten birileri düzeltsin beni yanlış yapayım ben de. Dedim ya yaşamayı sevmeye çalışmak. Ben de yaparım bunu sık sık. Oysa insanlar tekrar tekrar hatırlatır sevmemem gerektiğini. Sonra dönerim diğer tarafa kalmam gerektiğini anlatan birkaç çift göz görürüm. Onlar da olmasa ah onlar da olmasa.. Bir de affettiklerin var sana ne yaparlarsa yapsın affettiklerin. Kendime yapılanlar neyse de en sevdiklerine yapılanları affetmek en zoru. Şey derler bize, çok güçlüsünüz. İstemezdim, ben istemedim bunu. Sevmem bu cümleleri :çok güçlüsün, halledersin, modun hep yüksek.. Beni dipteyken görmedinki.. Göstermedim, göstermedim ki o tarafı. Ben size zarar vermemek için hemen çekildim, sustum olabildiğince. Siz yapmadınız bunu bana. Geçti artık şimdi mânası kalmadı. Samimi gelmiyor hayatım tam düzene girmeye başlarken söyledikleriniz. Girmeyin zaten bozucaksınız da.. Keşke başarabilsem hayatıma almamayı. Yazmayın mesela deprem olunca, aramayın ya da.. Çok mu umrunuzdaydım ki ilgileniyorsunuz şimdi. Unutuyorum sonra bana kötü hissettirdiğiniz günleri
Melike
Gönderi Sahibi
Twitter'da gördüm (görmez olsaydım) 2023'ten bu yana İsrail'de yalnızca 50 intihar, hatta ve hatta daha yüksek kayıpları gizlediği yönünde halk sert eleştirilerde bulunuyormuş. Sonra da Yahudi dünyada neden galip geliyor? 2 yılda ordusunda 50 intihar olunca ülke gündemi sarsılmış hemen araştırma komisyonu kurulmuş ve rehabilitasyona başlamışlar. "Bizim için insan (tabi kendi insanları) tanrının halifesidir" dedi bakanları... Peki ya bizde ne var? Sayısız intihar haberi ki çevremde bile şahit olduğum onlarcası.. Daha geçenlerde bizim binamızda bir kız kendini camdan attı. Kalakaldık. Yaptığımız tek şey de bu zaten. Kpss'de derece yapan matematik öğretmeni olan bir arkadaşımı atanamayınca ailesi sürekli odasına gidip kontrol ediyordu. Kendini bir şekilde öldürmesin diye.. Ve o kız günde 12 saat kütüphanedeydi. Duyan bilen var mı? Yalnızca bir tanesi bu. Yalnızca bir tanesi. Bırakalım atanamayanları, atanıp polis olup mobbinge uğradığı için intihar eden yüzlercesi de var. Emniyet teşkilatında her yıl en az 150 kişi intihar ediyor. Çalışanlardan öğrendiğimiz, duyduğumuz, bildiğimiz, haberlerde gördüğümüz minimum sayı. Haberlerin pek bir değeri kalmadığı için.. Bu sadece emniyet teşkilatı için de geçerli değil, Türkiye'deki toplumsal travmalar, sosyolojik bunalımla, yıllardır ağır savaşlar içerisinde olan ülkelerdeki travmalardan çok daha ürkütücü durumda... Örneğin İsrail, Rusya, Ukrayna veya Yemen gibi ülkelerdeki yıllık enflasyona, suç çeşitliliği ve dağılımına, gelir eşitsizliği endeksine, temel ihtiyaçlara erişim zorluğuna, onların hayat kalite endekslerine bakın. Bir de bizimkilere... Biz maddi ve manevi olarak yıllardır savaş içinde olan toplumlardan çok daha ağır hayat şartlarına sahibiz. Sebebi tabiki "birbirimize olan muamelemiz" nasılsak öyle yönetiliyor ve hak ettiğimizi yaşıyoruz.
"Bir toplum kendisini değiştirmedikçe Allah da onlara verdiğini değiştirmez. Allah bir topluluk için kötülük murad ettiğinde ise, artık onun geri çevrilişi yoktur; onlar için Allah'tan başka bir dost ve yardımcı da olmaz."
Ra'd sûresi 11. ayet