Belki de Jane Austen’in ilk eseri olması nedeniyle, diğer kitaplarında hissettiğim o yoğun duyguyu bu kez tam olarak alamadım. Konu itibariyle bazı bölümlerde olayları üstü kapalı ama aslında oldukça keskin bir dille anlatmasını sevdim.
Catherine'in Henry'e karşı başlayan sevgisini anlatan cümleler beni ilk kez aşık olmuş halime götürdü.
Thorpe kardeşlerin, tavırları beni her ne kadar çileden çıkarsa da ve Catherine'in onların gerçek yüzünü görememesi onun ne kadar iyi niyetli ve saf olduğunu gösteriyordu.
Kitabın sonunda düşünmeniz gerekeni zaten Jane Austen size söylüyor; bu eserin topyekûn ebeveyn tahakkümünü tavsiye mi, yoksa evlat itaatsizliğini ödüllendirme eğiliminde mi olduğunu belirlemeyi ilgililere bırakıyorum.
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.