kitaba çapkin bir adamin gozune hangi avi kestirmeye calistigini ve kucuk bi cocugu sanki onun arkadasiymis gibi kandirmasiyla basladik. edgar cocukklari temsil ediyo saf, temiz ve her seye inanmaya hazir. baron onu oyle bi kandirip kullaniyo ki cocuk bile basta arkadas olabilmelerinin mumkun olduguna inaniyo.kucuk edgar henuz o kucuk yasina ragmen kendisini sorgulayip yine kendisini suclamaya kalkip kendisini yetiskin dunyasina layik gormuyo. duygu karmasasi… hic tanimadigi bir adama tum guvenini verip ona saygi duyduktan sonra gelen hayalkirikligi… kullanilmislik hissi… offff kucugum offff… neyseki gozunu erken acip gercegi fark ederek tepkisini ortaya koyup anlamaya calisiyo ama yine bi sorgulamalar, yetiskin dunyasi ve kendi dunyasi arasinda afallayip anlam verememeler… ve kitabin sonunda her seye ragmen kucuk Edgar yinede annesinin yaninda yer aliyor, annesini korudugunu dusunuyor. kitapta cocugun dusuncelerinin aktarilisini cok begendim.
sanirim kaoslu, hararetli icerikler okumaya alismisim o yuzden ister istemez burda da oyle bi beklentiye giresim gelmisti ama sonu beklenti dahilinde bitti.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.