öyküye doğru..
Bukowski bu eserinin daha ilk şiirinde, onda olanı aradığım, farkına varamadığım manayı sonunda buldum; 'sıkıntının geçiştirilmesi, hayatın gerçeğinden kaçış (her ne kadar o tersini iddia etse de), ve bu kaçışın absürde doğru olması.'
En yakın arkadaşının cenazesinde onu defnettikten ve karısını teskin ettikten sonra kendini apar topar hipodroma atması başka nasıl izah edilebilir ki? At yarışına salt zevk için gitmediği belli, çünkü şiirin tınısında acı ton hala devam ediyor. Diğer eserlerinde de bu karakteristik forma sık sık tesadüf ettim.
Bukowski için asıl sorun, onun hayatın acı tarafıyla yüzleşememesi. Bu yüzden sürekli sarhoş ve genç kadın arzulayan bir bunak.
Bukowski'nin ilk eserlerini şiir formunda yazdığını ve asıl ününü buna borçlu olduğunu biliyoruz. Yalnız dikkatli okuyucu bu şiirşlerin ilk öykü nüveleri olduğunu, şiiri bir anlatı aracına ustalıkla geçirdiğini fark edecektir. Şiirleri sanki bir şiir değil kısa öykü gibidir.
Bukowski severler ve yeni okumaya başlayacaklar için bunları dikkate almalarını tavsiye ederim. İyi okumalar.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.