2008 yılında Oğuz Atay Öykü Ödülü’ne layık görülen Alnı Mavide adlı öykü kitabında, Anadolu insanının gündelik yaşantılarını, içsel çatışmalarını ve hayata tutunma çabalarını büyük bir ustalıkla kaleme alır. Kitap, “Babam İçin” başlığıyla başlar; bu ilk cümle yazarın öykülerine duygusal derinlik yüklemektedir.
Kitap içinde 24 kısa öykü var. Ama bu öyküler sadece kısa değil; yoğun, iç burkan, düşündüren ve bazen de gülümseten türden. Büke’nin dili yalındır ancak kelimeleri büyük bir ustalıkla kullanıyor. Her öykü, bir kesit sunuyor: bazen çocukluk, bazen yoksulluk, bazen delilik, bazen umut... Kitaptaki karakterler o kadar tanıdık ki... Deli Fadime, Terzi Selami, Doktor Rahmi, Kör İbram, Bakkal İbram… Sanki mahalleden birileri. Halk arasında kullanılan bu takma adları öyle doğal ki, karakterler gözünüzün önünde canlanıyor. Hepsi bir yerlerden tanıdık, hepsi bir yerlerden kırık.
Ege’nin sıradan insanlarını konu alan bu öykülerde, gevrekler, çiğdemler, pişiler; tanıdık sokaklar ve mekânlar ustalıkla işlenmiştir. İzmir’in Kemeraltı’sından Kantar Karakolu’na, Fuar’dan Balçova’ya uzanan adımlarla, şehrin ruhu satırlara taşınır. Bu öykülerde deliler, direnenler, açlık, suçluluk gibi temalar sıkça işlenir.
Kitabın ilk öyküsü olan “Biz”, diğerlerine göre daha uzun olsa da etkileyici anlatımıyla, “Düş Bulma Kurumu” öyküsü ise farklı kurgusuyla dikkat çeker. Kitaba adını veren Alnı Mavide, hem bir öykü ismi hem de bir sembol. “Mavi” umut, hayal, uzaklık gibi kavramları çağrıştırırken; “alın” kaderi simgeliyor. Yani aslında Alnı Mavide, umutla karılmış bir kaderi anlatıyor bize. Kimi zaman acı, kimi zaman tatlı ama hep gerçek.
“Açlık Sarkacı – Akşam” adlı öyküde geçen “Evler insanların kalesidir. Sanılanın aksine demir ve çimentodan yapılmazlar. Her evin kendine özgü kokusundan dokunmuş zırhı vardır.” ifadesi, kitabın anlatım gücünü özetler niteliktedir. Bu cümle, sadece öykü içinde değil, başlı başına bir anlatı değeri taşır.
Alnı Mavide, raflarda çok ses çıkarmadan duran ama elinize aldığınızda sizi sessizce sarsan bir kitap. Ahmet Büke, sade ama derin anlatımıyla sizi Ege’nin sokaklarında bir yolculuğa çıkarıyor. Yol boyunca tanıdık yüzlerle karşılaşıyor, unutulmaz duygular yaşıyorsunuz. Edebiyatın en güzel yanı da bu değil mi zaten? Bir başka hayatın içine kısa bir süreliğine de olsa girebilmek…
Keyifli okumalar..
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.