Dean Koontz’un bir romanını daha bir solukta bitirdim. Bu adam beni –şimdiye dek– hiç şaşırtmadı. Her kitabında aynı ritmi, aynı soluksuz ilerleyen kurguyu ve tedirgin edici derecede gerçekçi hayal gücünü buluyorum.
Yaşadığımız dünya, özellikle bilim ve teknoloji alanında baş döndürücü bir hızla değişiyor. Öyle ki, bir zamanlar “uçuk” bulunan Matrix gibi senaryolar bile, bugün izlediğimizde artık o kadar da fantastik gelmiyor. Bu yalnızca Matrix için değil; birçok ütopik, distopik ya da fantastik kurgu için geçerli. Bu yüzden Koontz’un romanında karşıma çıkan fantastik unsurlar, bana sanki geleceğin değil -biraz daha geliştirilmiş bir bugünün- habercileriymiş gibi geldi.
Kitabın temelinde, yalnızlıktan ve geçmişinden kaçan bir adamın -Travis- insanüstü zekâya sahip bir köpekle karşılaşması yer alıyor. Ama bu sıradan bir hayvan hikâyesi değil. Einstein yalnızca çok zeki değil, aynı zamanda duygusal olarak da derin bir karakter olarak yazılmış. Onunla Travis arasında kurulan bağ; konuşmasız ama çok şey anlatan bir dostluk. Bence romanın en insani ve en sıcak damarını bu ilişki oluşturuyor.
Ama bu sıcaklık tam karşısında, karanlık bir aynayla -Yabancı- dengeleniyor. Bence Yabancı, kitabın en çarpıcı karakterlerinden biri. Bir canavar gibi sunulsa da, dikkatli bakınca onun sadece bir yaratık değil; ötekileştirilmişliğin, dışlanmanın ve bastırılmış öfkenin vücut bulmuş hali olduğunu görüyoruz ve tüm kötülüklerine rağmen onunla empati kurmaktan kendimizi alamıyoruz. Dışlanmışlığın nasıl bir öfkeye dönüşebileceğini, sevgi ve kabul görme ihtiyacının yok sayıldığında nasıl bir tehdide evrilebileceğini sert ama dokunaklı bir biçimde anlatıyor. Bu yaratık korkunç olduğu kadar trajik de aslında.
Yazarın dili sade ama etkili. Uzun uzun açıklamalara ihtiyaç duymadan sahne kurabiliyor, birkaç cümleyle bir karakterin iç dünyasını açabiliyor. Bu da hikâyeyi daha akıcı ve inandırıcı kılıyor. Gerilim yaratırken tempoyu dikkatle kontrol ediyor; duygusal anlarda ise sözcükleri abartmadan kullanıyor.
Sonuç olarak Nöbet, yalnızca genetik deneyler, laboratuvar sırları ve kaçış sahneleriyle dolu bir macera değil. Aynı zamanda sevginin, kabul görmenin, farklı olanla kurulan bağların ve dışlanmanın nelere yol açabileceğinin de hikâyesi. Kitabı bitirdikten sonra gerilim yerini bir tür sessiz sorgulamaya bırakıyor. Belki de iyi bir romanın yapması gereken şey tam olarak budur.
Keyifli okumalar dilerim :)
·
102 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.