Uzun zamandır içimi bu kadar ısıtan bir kitap okumamıştım. Yer yer üzüldüm, yer yer güldüm, yer yer endişelendim Gülüzar için. Yaşadığı her zorluğa rağmen dimdik ayakta durup, yazmaya devam etmesi oldukça etkiledi beni. Zor ve muhazakar bir ailede küçük bir kız çocuğu olarak büyümesine rağmen okumaya, yazmaya hevesini kaybetmemesini, hırsını çok sevdim. Bir kız çocuğu olmanın, zorlukları, sorumlulukları, beklentileri, hissettirdikleri çok güzel işlenmiş. İyi ki okumuşum, iyi ki yıllar önce Özgüm Coşkun'un videosında izlemişim de aklımda yer etmiş.