Bu kitabı okurken sadece bir aşk hikâyesine değil, aynı zamanda Tahran’ın o dönemine de yolculuk ettim. Roya ve Bahman’ın hikâyesi öyle samimi ve dokunaklı ki, bazı bölümlerde gözlerim doldu. Özellikle kütüphane sahneleri, kitapların ve kelimelerin insanları nasıl bir araya getirebildiğini hatırlattı bana
Yazarın dili akıcı, karakterlerin duyguları çok net hissediliyor. Yine de, yan karakterlerin (özellikle Bahman’ın ailesi) biraz daha derin işlenmesini isterdim. Politik arka plan da biraz yüzeyde kalmış gibi.
Ama genel olarak, beni içine alan, düşündüren ve kalbime işleyen bir roman oldu. Bitirdiğimde uzun süre etkisinden çıkamadım.
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.