Ah keşke bana doğru, havuza gelen kardeşlerimi bir görsem de, içlerinde şerbetler olan kaselerle onları karşılasam. Cennete girmeden önce, onlara (Kevser) havuzumdan içirsem.”
Bu sözleri üzerine ona denildi ki:
“Ey Allah’ın Resulü biz senin kardeşlerin değil miyiz?”
O şöyle cevap verdi:
“Sizler benim ashabımsınız (arkadaşlarımsınız). Benim kardeşlerim de beni görmedikleri hâlde bana inananlardır. Mutlaka ben Rabbimden sizinle ve beni görmeden iman edenlerle gözlerimi aydınlatmasını istedim.”
Hadis-i Şerif'te Peygamberimiz biz inananlara kardeşim diye hitap etmekte. Çünkü görmeden sevdalanmak çok zor bi meziyet. İşte görmeden sevdalananlardan biri de Veysel Karani'dir. Peygamberimizin döneminde yaşamasına rağmen peygamberimizi görmek ona nasip olmamıştır. Yemen'de gözleri görmeyen yatalak annesine bakan Veysel Karani Allah Rasulu'nu görmek işin Medine 'ye gitmiş fakat bu emeline nail olamamış. Peygamber sevgisi içinde o kadar yer etmiş ki Rasulallah'ı görmediği halde Ashap'tan biri olmuştur.
Bu eserde de Üveys'in peygamber sevdası anlatılmış, anne sevgisinin ne derece büyük olduğunu gözler önüne serilmiştir.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.