Bir Osman Balcıgil romanı daha rafta yerini alır. Gerçekten de en uzun en hüzünlü Eylül idi... yazarın her okuduğum Kitabından ayrı keyif aldığım doğrudur.
Romanımız tarihe ışık tutmakla kalmayıp, İstanbulun o dönemdeki durumunu aktaran, aynı zaman da sonu hüsranla biten çok büyük bir aşkın harmanlanmasi ile bütünleştirilip bize sunulmuş. O kadar ki şuan günümüzde yaşanan olayların o dönemde de neredeyse birebir yaşanmış olduğunu görmek bir adım ileriye gidilemeyişin sanki canlı kanıtı gibi. Bir an düşünmedim değil sosyal politika siyaset açısından bu kadar benzerlik olması, yazar o zaman yaşanmış gibi bugünümü yazdı acaba diye. Velhasıl kelam ben çok beğendim sonra hüzünlendim ve nihayet sonlandırdım. Kesinlikle tavsiye ediyorum. Okuyun okutun derim