Bu yazarı ilk defa okuyorum, beklentisiz başladığım bir kitap olmasına rağmen oldukça keyif aldım. Mafya olayları neredeyse hiç yok diyebilirim. Bununla ilgili aksiyon bekleyenler hayal kırıklığına uğrayabilir.
Cassio, karısının ani ölümüyle birlikte iki küçük çocukla ortada kalmış güçlü bir mafya patronu. Çocuklarla ilgilenecek ve onların hayatlarında ihtiyaç duydukları anne varlığını hissettirecek bir kadına ihtiyacı var. Başka bir sebebi daha var ama spoi vermek istemiyorum. Bu yüzden daha yeni 18 i ne girmek üzere olan Giulia'yla evleniyorlar.
Cassio, Giulia'ya başta çok buyurgan ve sanki eş değil tam zamanlı dadı ve seks ihtiyacını karşılayacak bir kadınmış gibi sinir bozucu davrandı. Ama zamanla birbirleri arasında kurdukları bağ hoşuma gitti. Giulia'nın çocuklarla olan ilişkisi de güzeldi. Üçüncü perde ayrılığı olmaması, klişe yanlış anlaşılmaların olmaması da ferahlatıcıydı açıkçası. Ama saçma bulduğum şeyler de oldu.
Çarşaf gösterme adeti mesela. Yazarın bunu yazma amacını hiç anlamadım. Yani neye hizmet etti? Hiçbir şeye. Çok gereksizdi. Bu sahne olmasaydı da olurdu. Ayrıca neden 18 yaşında olmak zorunda anlamıyorum. 21 22 bari olsaydı. Bu yaşlar yeterince genç değil mi?? Okurken 18 yaşında bir genç kızı böyle sorumluluk sahibi olgun bir kadın gibi okumak aşırı yapay geldi. Birde en saçma olan kısım Daniele'nin 3 yaşında ki bir çocuğa göre çok aklı başında ve çok iyi konuşabilmesiydi. Bu o kadar saçmaydı ki yani 3 yaşına bile yeni girecek bir çocuktan bahsediyoruz. 4 veya 5 yaşında olmalıydı kesinlikle
Cora Reilly