Sohrab Sepehri
——————————————————————————————-
Fürug Ferruhzad'ın ardından şöyle güzel bir şiir yazmıştır.
-dost-
büyüktü
ve bugünün insanıydı
bütün açık ufuklarla akrabaydı
suyun ve toprağın ahenginden ne güzel anlardı
sesi
gerçeğin perişan hüznüne benzerdi
ve göz kapakları
unsurların nabız güzergahını
bize gösterdi
elleri
cömertliğin saf havasını
yaprak düştü
ve sevgili
diyarımızdan göçtü
yalnızlığına benzerdi
aşkla dopdolu zamanının eğimini
aynada yorumladı
taptaze yağmurun edasını tekrarladı
ve o yeşil ağaçlara
güçlü ışıklarını yayıyordu
daima rüzgarın çocukluğuna seslendi
daima sohbetin ipine su mandalı taktı
bizim için bir gece
sevginin yeşil secdeye varışını
öyle açık eda etti ki
biz toprağın şefkatli yüzüne el sürdük
bir kova suyun dili gibi tazelendik
ve defalarca gördük
birkaç sepetle müjde salkımları toplamaya gittiğini
ama olmadı
güvercinler yüz yüze oturamadı
ve gitti hiçliğin kıyısına kadar
ışıkların sabrının arkasına uzandı
ve hiç düşünmedi
biz,kapıların perişan telaffuzunda
bir elmayı ısırmak için
ne denli yalnız kaldık.
Kadim topraklar…
#İran
·
360 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.