Uzun zamandır beni bu kadar üzen, ruhumu yaralayan bir kitap okumamıştım. İnsan olmanın ne denli yüce bir şey olduğunu ve her nefes alana bunun nasip olmadığını bu kitapla beraber çok iyi hatırladım. Önce insan olmak gerekir. Önce insandan yana olmak gerekir. Önce bütün dillere ve dinlere saygı duyulması gerekir. Hepimiz birbirimize pamuk ipliği ile bağlıyız. Bugün yaptığımız iyilik de kötülük de unutulmaz. Yaptığımız iyilikler veya kötülükler belki bize dönmez ama çocuklarımızdan, onların çocuklarından, en sevdiğimiz insanlardan çıkar. Hayat zor değil, zorlaştıran insanlar. Aslında kolaylaştıracak olan da.. Birliği, beraberliği, umut dolu kardeşçe yaşanacak günleri en kısa zamanda görmek dileğiyle.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.