Bu eserle birlikte Madeline Miller’ın tüm kitaplarını bitirmiş oldum. Diğer kitaplarına kıyasla oldukça ince ve hızlıca okunabilen bir yapıya sahipti. Maksimum bir saatte bitirebileceğiniz, kısa bir öyküden oluşuyor. Sayfaların büyük kısmı çizimlerle desteklenmiş ve bu çizimlerin oldukça etkileyici olduğunu söylemeliyim.
Buradan sonrası spoiler içerebilir.
Hikâye oldukça sade kurgulanmıştı. Derinlemesine karakter analizleri yapmaya pek imkân tanımıyor; bu durum beni çok tatmin etmedi açıkçası. Mitolojik karakterleri derinlemesine incelemek, diğer Miller eserlerinde sevdiğim bir şeydi ve bunu biraz özledim. Yine de, kısa olmasına rağmen karakterlerle bir bağ kurma imkânı sunduğunu düşünüyorum. Özellikle bir heykelin insan olduğunda hissettiklerini ve dünyayı nasıl algılamaya çalıştığını çok güzel yansıtmış. Bana göre bu, hikâyenin en güçlü yönüydü.
Ancak, hikâyenin sonunda karakterin kızıyla birlikte olmasını beklerken, kendini ait hissettiği yere — denizin dibine — dönmesi, benim için biraz hayal kırıklığı yarattı. Kitabın kısa oluşu, bazı soruların cevapsız kalmasına da neden olmuş: Kızına ne oldu? Diğer küçük kız çocuğu da bir gün insana dönüştü mü? Bunları öğrenemiyoruz.
Genel olarak, uyumadan önce okunabilecek bir masal havası vardı. Hoş bir okuma deneyimiydi ama daha fazlasını isteyen okurlar için biraz eksik kalabilir.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.