Ahmet Hamdi Tanpınar ve Ara Güler: İki büyük yol ya da iki büyük yolcu, iki flaneur. “İlki, bir tarihin entelektüel hafızası; öteki, bir tarihin görsel kayıt ustası.” Bu iki büyük ustanın, Tanpınar’ın cümlelerinin ve Ara Güler’in kayıt altına aldığı siyah beyaz İstanbul karelerinin, aynı eserde buluşması beni çok heyecanlandırdı. Bir tarafta Tanpınar’ın sekiz farklı eserinden seçilmiş bölümler, diğer tarafta 50’li yıllardan başlayarak 90’lı yıllara uzanan İstanbul görüntüleri. İlk sayfasında Vefa’da mezar taşları arasında bir çocuğun endişeli bakışları yakalıyor bizleri. Akşamüstü Kandilli’den kalkan bir Boğaziçi vapuru ile de sonlanıyor. “Biri içinde yaşamaya doyamadığımız cümleleriyle, diğeri ışığı aracı kılarak; gördüğü rüyayı anlatıyordu.” İstanbul’u hiç bilmediğim ve tanık olmadığım bir dünyayı tasavvur etmek istemiyorum. Kubbeler, minareler, mezar taşları, çeşmeler, yalılar, iskeleler, meydanlar, büyük çınarlar, ara sokaklar, balıkçılar, salepçiler, çocuklar, eski galata köprüsü, boğazın serin suyu, surlar, avlular, atlar, eski evler ve tabii Boğaziçi vapurları. Sayfalarını çevirdikçe garip bir mazi daüssılası içimizi yakalıyor. Bu eser artık kitaplığımın gözdesi ve kendime aldığım en güzel hediye. Bu iki dünyayı buluşturmak için katkıda bulunanlara teşekkür ediyorum. “Şimdi, Tanpınar ve Güler birbirinin adeta ‘mütemmim cüzü’ eserleriyle bir kez daha buluştu.”
“…dünya ile ahiretin arasında aralık bir kapı gibi duran garip bir zamandı. Eski İstanbullu, yüzünü bu zamanın aynasında çok uzak, adeta erişilmez ötelerden gelmiş bir şey, bütün bir ahret kokusuyla tütsülü bir gölge gibi seyrederdi.”
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.