Her şey senin istediğin gibi mi olmalıydı?
Ben bile değişmeliydim sana göre.
Tüm hayallerimi geride bırakıp,
Kölen olmalıydım bir yerde.
Benden istenilen neydi, hiç bir şey anlamadım.
İki dünyam vardı ayrı;
Birisinde hep verdim, hiçbir şey almadım.
Öteki, çocuk; özgür… Orada sadece sen vardın.
Sevdiklerim vardı elbet, benim de.
Uzaktan izledim; içindeki sen o değildin.
Kaç bahar sensizim, sorma artık.
Yüreğim bencildi, seni yalnız sakladı.
Şu çadır kuran çingeneleri görüyor musun?
Ne kadar da mutlu, neşeli…
Gözlerinde umut pırıltıları…
Onlar, kaldırımlarca gecelerce özgür.
Özgürlük neydi?
Sevgiliyle el ele sahilde yürümek mi,
Yoksa uçan kuşlar gibi göklerde süzülmek mi?
Belki de aydınlığa giden bir çift gören göz müydü, neydi?
Şairin dediği gibi, ayrı yaylalarda yeşeren otlar gibi mi bekleyecektik çürümeyi?
Hasretimi söyleyecek gücüm kalmadı.
Benim dünyamı kimse anlamadı.
Şimdi geç kaldık, sorma artık.
Yüreğim bencildi, seni yalnız sakladı.
Nilüfer Armağan
··
349 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.