Öncelikle bu kitabı ilkine göre daha çok beğendiğini söylemeliyim. Kolay okunan bir yazım tarzı var ancak kitaptaki belli başlı şeyler sürekli tekrar ediyordu. Bu biraz okuyucuyu kitaptan uzaklaştıran bir durum bence. İki kitapta duygusal açıdan yeterliydi. Verilmek istenilen duygu bana yeteri kadar geçti. İlk kitapta olduğu gibi bunda da dört hikaye var. Ve açık ara en beğendiğim hikaye Aşıklar oldu. Bu hikayede ki atmosferin sonbahar olması da bunun bir etkeniydi :-) Ayrıca son hikayede hiç beklemediğim bir ayrıntı vardı. Kimiko karakteri 1 Nisan doğumluydu ve bende bu tarihte doğdum. Aniden böyle bir tesadüf okumak güzeldi :) Son olarak kitapta yer alan Kazu karakterinin öyküsü beni en hüzünlendireni oldu. Nacizane düşüncem bu kitaba bir fırsat vermeniz.
·
2 +1'leme
·39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.