Marcello'nun “düzen” arayışı aslında bir kaçıştır; toplumun dayattığı maskelerle kendi varoluşunu örtmeye çalışır. Her bireyin farklı bir düzeni olduğunu hatırlatan bu roman, toplumsal normlarla bireysel iç dünyanın çatışmasını sembolik bir sessizlik içinde sunar.