Gün doğsa da, işıqlanmaz
ömrün qara günləri.
Tanrıyla kim barışdırar
bəxtindən küsənləri?
Canımıza hardan dolub
bu dəlilik havası?
Ağaclar da Məcnun olub,
başında quş yuvası.
Quşa dönüb mollalar da,
qonub minbər başına.
Əzan verib, bu şəhəri
basdırarlar axşama.
Mən də Tanrı quşu olsam,
mən də qonsam minbərə.
Hər nə desəm, küfr çıxar
bəlkə bütün dinlərə.
Bəlkə məni dörd bir yandan
nişan alar ovçular.
O minbərdən damla-damla
qanım yerə damcılar.
Bir yaralı molla uçar
sənə sarı, ilahi.
İnsaf elə, bu yaramı
özün sarı, ilahi!..
Ramiz Rövşən
Ramiz Rövşən·
191 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.