Bu kitap kime göre neye göre GENÇ-YETİŞKİN?!
Martı Yayınlarının kitapları kategorize etmekte çok büyük bir sıkıntısı olduğunu düşünmeye başlıyorum. Ya çevirdiğiniz eserin smut sahneleri olduğunu bile bile nasıl bu kitabı hala genç yetişkin olarak piyasaya sürersiniz?! Kategorize etmeyi bırak en azından bir uyarı metni koymak bu kadar zor değil. Hikaye boyunca on bölümün dokuzunda karakterlerin tavan yapmış hormonlarını okuyoruz zaten. Aynı durumu 
Sonsuz Yağmurların Şarkısı 'nda da yaşamıştım. O kitabı da emin olamayarak defalarca kontrol ettim ama onda da genç yetişkin harici hiçbir açıklama YOK! Lise çağındaki birinin bunu okuduğunu düşünmek bile istemiyorum. (çok daha kötülerini duymuş olsam da) Şimdiki gençlerimizin çoğunun bu tarz şeyleri umursamadığını biliyorum ama bir o kadarının da bu tarz kitapları okumak istemediğini, kitap konularına ve kategorilerine karşı bilinçli olduklarını da biliyorum. (çok mutlu olduğum ve onlarla gurur duyduğum bir durum bu) Yani kısacası onların iyiliği için bu ince çizgiyi korumalarını önemle arz ediyorum yayın evinden. Bu her ne kadar aşırı sinirlendiğim bir konu olsa da kitabı yayınevinin ihmalkarlığına göre puanlamayacağım.
Gelelim kitabın kalitesine...
Olaylar o kadar başa sarıyor ve o kadar yavaş ilerliyor ki. Gereksiz sahneleri çıkardığınızda yarısı gidiyor kitabın o derece. Kitabın sonuna yakın bir kırılma noktası vardı bundan sonraki iyileşme süreci o kadar uzun sürdü ki kitaptan bıktım. (özellikle son 100 sayfa) Kitabın başından beri Johnny ragbi için başka şehire gidecek uzaklaşacak mevzusu Shannon'a vurgulanıyordu sanki bir daha dönmeyecekmiş gibi. Ama bu konu da öyle bir geçiştirildi ki ha tamam o zaman kıvamına geldi ʕಠ_ಠʔ Shannon ve Johnny ikilisinin ilişkileri de güzel eyvallah ama ikide bir evime gidelim mi yalnız kalalım senaryolarından bıktım usandım. Tamam anladık delikanlısınız ikiniz de. Birinci kitap buna göre masum kalıyor resmen. Olaylar, karakterlerin ilişkileri falan her şey öyle bir evreye yükseldi ki bir an bunlar artık okulu bitirdiler yetişkin oldular da böyle oldu heralde dedirtti. Yazar bu hikayenin baharatı kalmadı ya bir şeyler lazım diyerek Johnny'nin eski sevgilisini ortaya atmaya karar vermiş bir de. Ana karakterimiz bir tur daha zorbalığa uğruyor anlayacağınız. (┛◉Д◉)┛彡┻━┻
Buna ek olarak iğrendiğim bir karakter de oldu yazar sayesinde. O kişi de kitabın sözde komedisinin getir götürünü yapan Gerard Gibson, nam-ı diğer Gibsie. Kendisi Johnny'nin en yakın arkadaşı ama böyle arkadaş olmaz olsun. Hem sapık hem cıvık, komik olduğunu sanıyor ama ucundan bile değil, ayrıca arkadaşının sevgilisiyle olan özeline burnunu sokup duran itici bir karakter.
Tüm bu olumsuzluklara karşın Shannon'ın küçük kardeşlerinin olduğu her bölüme ayrı bir bayıldım. Özellikle üç küçük çoçuğun Johnny'nin ailesiyle tanışması beni çok duygulandırdı. Kitaptaki en büyük olaydan sonraysa yine bu üç kardeşi okudukça bir iki gözyaşı dökmüş olabilirim dayanamayıp. ಥ╭╮ಥ Bu hikayede favori karakterlerim kesinlikle onlar. Şapşik üçlü ( ◜‿◝ )♡
Ve buna ek olarak Johnny'nin ailesi kadar iyi bir çift hiç okumamıştım. Shannon'ın ailesine kıyasla ikisi de birbirinden iyi kalpli ebeveynlerdi. Çocuklara yaklaşımları beni bile huzurlandırdı.
Son olarak Shan'ın özgüveninin oluşumunu görmek beni çok mutlu ettiği gibi Johnn'nin her zaman onu desteklemesi ve yıkılmaz bir dağ görünüşü vermesi, her zaman anlayışlı olması ve sahipleniciliği beni bu ikilemeye bağlayan önemli unsurlardan biriydi. (Johnny ben senden razıyım için rahat olsun( ꈍᴗꈍ))
Devam kitabı ana kız karakterimizin abisi Joey ile ilgiliymiş ama ben bu seriyi okurken hem çok yoruldum hem de Joey'e hala ısınamama gibi bir derdim var o yüzden spor romantizmine biraz ara vermek istiyorum. (hem de çok uzun bir ara) İlk iki kitap alt tarafı bir romantizm kitabı için aşırı uzundu. Birinci kitap çekilebilir düzeyde olmasına rağmen ikinci kitap için asla aynı şeyi söyleyemem. Sakin ilerleyen, uzun soluklu, derin ve sonuna kadar güvenebileceğiniz bir aşk hikayesi okumak isteyenler için birebir.
Sonsuz Yağmurların Şarkısı 'nda da yaşamıştım. O kitabı da emin olamayarak defalarca kontrol ettim ama onda da genç yetişkin harici hiçbir açıklama YOK! Lise çağındaki birinin bunu okuduğunu düşünmek bile istemiyorum. (çok daha kötülerini duymuş olsam da) Şimdiki gençlerimizin çoğunun bu tarz şeyleri umursamadığını biliyorum ama bir o kadarının da bu tarz kitapları okumak istemediğini, kitap konularına ve kategorilerine karşı bilinçli olduklarını da biliyorum. (çok mutlu olduğum ve onlarla gurur duyduğum bir durum bu) Yani kısacası onların iyiliği için bu ince çizgiyi korumalarını önemle arz ediyorum yayın evinden. Bu her ne kadar aşırı sinirlendiğim bir konu olsa da kitabı yayınevinin ihmalkarlığına göre puanlamayacağım.
Gelelim kitabın kalitesine...
Olaylar o kadar başa sarıyor ve o kadar yavaş ilerliyor ki. Gereksiz sahneleri çıkardığınızda yarısı gidiyor kitabın o derece. Kitabın sonuna yakın bir kırılma noktası vardı bundan sonraki iyileşme süreci o kadar uzun sürdü ki kitaptan bıktım. (özellikle son 100 sayfa) Kitabın başından beri Johnny ragbi için başka şehire gidecek uzaklaşacak mevzusu Shannon'a vurgulanıyordu sanki bir daha dönmeyecekmiş gibi. Ama bu konu da öyle bir geçiştirildi ki ha tamam o zaman kıvamına geldi ʕಠ_ಠʔ Shannon ve Johnny ikilisinin ilişkileri de güzel eyvallah ama ikide bir evime gidelim mi yalnız kalalım senaryolarından bıktım usandım. Tamam anladık delikanlısınız ikiniz de. Birinci kitap buna göre masum kalıyor resmen. Olaylar, karakterlerin ilişkileri falan her şey öyle bir evreye yükseldi ki bir an bunlar artık okulu bitirdiler yetişkin oldular da böyle oldu heralde dedirtti. Yazar bu hikayenin baharatı kalmadı ya bir şeyler lazım diyerek Johnny'nin eski sevgilisini ortaya atmaya karar vermiş bir de. Ana karakterimiz bir tur daha zorbalığa uğruyor anlayacağınız. (┛◉Д◉)┛彡┻━┻
Buna ek olarak iğrendiğim bir karakter de oldu yazar sayesinde. O kişi de kitabın sözde komedisinin getir götürünü yapan Gerard Gibson, nam-ı diğer Gibsie. Kendisi Johnny'nin en yakın arkadaşı ama böyle arkadaş olmaz olsun. Hem sapık hem cıvık, komik olduğunu sanıyor ama ucundan bile değil, ayrıca arkadaşının sevgilisiyle olan özeline burnunu sokup duran itici bir karakter.
Tüm bu olumsuzluklara karşın Shannon'ın küçük kardeşlerinin olduğu her bölüme ayrı bir bayıldım. Özellikle üç küçük çoçuğun Johnny'nin ailesiyle tanışması beni çok duygulandırdı. Kitaptaki en büyük olaydan sonraysa yine bu üç kardeşi okudukça bir iki gözyaşı dökmüş olabilirim dayanamayıp. ಥ╭╮ಥ Bu hikayede favori karakterlerim kesinlikle onlar. Şapşik üçlü ( ◜‿◝ )♡
Ve buna ek olarak Johnny'nin ailesi kadar iyi bir çift hiç okumamıştım. Shannon'ın ailesine kıyasla ikisi de birbirinden iyi kalpli ebeveynlerdi. Çocuklara yaklaşımları beni bile huzurlandırdı.
Son olarak Shan'ın özgüveninin oluşumunu görmek beni çok mutlu ettiği gibi Johnn'nin her zaman onu desteklemesi ve yıkılmaz bir dağ görünüşü vermesi, her zaman anlayışlı olması ve sahipleniciliği beni bu ikilemeye bağlayan önemli unsurlardan biriydi. (Johnny ben senden razıyım için rahat olsun( ꈍᴗꈍ))
Devam kitabı ana kız karakterimizin abisi Joey ile ilgiliymiş ama ben bu seriyi okurken hem çok yoruldum hem de Joey'e hala ısınamama gibi bir derdim var o yüzden spor romantizmine biraz ara vermek istiyorum. (hem de çok uzun bir ara) İlk iki kitap alt tarafı bir romantizm kitabı için aşırı uzundu. Birinci kitap çekilebilir düzeyde olmasına rağmen ikinci kitap için asla aynı şeyi söyleyemem. Sakin ilerleyen, uzun soluklu, derin ve sonuna kadar güvenebileceğiniz bir aşk hikayesi okumak isteyenler için birebir.
·
249 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.