Zweig betimlemelerinin beni ucundan kıyısından sıkmaya başladığı bir dönemde, bir zamanlar çokça gözüme çarpan bu kitabı nihayet bitirdim. İşin aslı ayın 24'ü gelip çatmıştı ve ben bu aylık kitap hedefimi (5) tamamlayamam diye düşünürken elimde inncecik okunmamış 4 zweig kitabı olduğunu farkedince kurnaz bir gülümseme firlattım boşluğa hahaha. Yıllardır yüzüne bakmadığım kitaplar imdadıma yetişmek için meğer bu harika anı bekliyormuş. İsabet oldu.
(Tamamen spoiler)
Neyse kitaba dönelim. Birçoğunuzun yaptığı gibi ben de pek çok kez baş karakter kızımızın drama queen hareketlerine öfkelendim ve onu tüm bu saplantılı davranışları için bi güzel tokatlamak istedim. Aptallık etme sen sayıştay kızısın diyecektim ama o hiç susmadan hastalık seviyesine getirdiği takıntısını pardon aşkını anlatıp durduğu için kendisini haşlamaya pek fırsat bulamadım. Olsundu. Hümanist damarım hiç durmadan merhamet pompaladığından en sonunda kızımıza yılgın bir hoşgörü hediye ettim ve onu affettim. Sanırım hikayenin birdenbire hepimizi içine alip "tamam kız tamam kızmicaz" dedirttiği bir evre oldu sonlara doğru, o bir noktada içimizde ısındı bir şeyler. Elbette Zweig beye hikayedeki mevzubahis balık hafızalı yazar sen misin diye sordum ama vereceği cevabı o kadar da merak etmedim doğrusu. "Yazar işte illa bi gizem yaratma çabalarına girecek ya, kesin kafada kurmuştur bu lavuk" dedim ve bu cevap beni tatmin etti. Neticede hikayesi merak uyandırıcı ve okuması keyifiydi daha ne olsun (Adam yazmış)
Adettendir şuraya da küçük mutlu bir alıntı çizelim
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.