"Peki ya başka bir hayat mümkün olsaydı?"
Hayat bazen öyle bir noktaya gelir ki insan durup geriye bakar. “Ya o gün evet deseydim?”, “O kararı almasaydım?”, “Keşke…” diye başlayan cümleler usul usul akmaya başlar içimizde. Matt Haig’in Gece Yarısı Kütüphanesi tam da bu duygunun üzerine kurulmuş bir roman. Okurken sık sık “Ben olsam ne yapardım?” diye sordum kendime.
Kitabın başkahramanı Nora, kendi hayatıyla derin bir hesaplaşmanın içinde buluyor kendini. Tam da yaşamakla yaşayamamak arasında bir yerdeyken, hayatı boyunca “keşke” dediği seçimlerle yüzleşme fırsatı veriliyor ona. Her biri farklı bir hayata açılan raflar arasında dolaşırken, aslında kendi varlığının ne kadar kıymetli olduğunu fark etmeye başlıyor.
Ben bu kitabı okurken hem kendimi hem geçmişte aldığım kararları düşündüm. Bazen bir tercih, küçücük bir adım bile bambaşka bir hayata çıkabilir. Ama o başka hayat her zaman daha iyi olmayabilir. Belki de en güzeli, elimizde olanı sahiplenmek. Kendimizi değiştirmeye çalışmaktan çok, olduğumuz hâlimizle sevmeyi öğrenmek.
Gece Yarısı Kütüphanesi bana şunu hatırlattı: Her pişmanlık bir yol ayrımıdır ama o yolların hepsinde biz yine biziz. Hayat, mükemmel kararlar üzerine değil, denemeye devam etmek üzerine kurulu. Ve belki de bazı soruların cevabını bilmeden de yaşayabilmek gerek.
Kitap bittiğinde içimde bir huzur vardı. Kendimi biraz daha kabul etmiş, hayatın sürprizlerine biraz daha açık hissettim.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.