Aylin Balboa'nın muhteşem ve samimi diliyle harmanlanmış aslında bir ayrılık sonrası kasvetli temaya sahipken nasıl bu kadar insanın eğlenerek kendini bulduğu ve içine çekildiğini anlamadığı kitabı... Kafa dergisi okuyucuları Aylin Balboa'nın Osman ile münasebetine aşinadır zaten. Kitap, ana karakterin Osman'la içsel konuşmalar gerçekleştirdiği, kendisine gönderip göndermediğini hiç bilmediğimiz mektuplardan oluşmakta. "Ayrılmalıyız Osman" ile başlayıp "Barışalım mı Osman" ile biten inişli çıkışlı duygu-durum değişiklerinin birebir okuyucuya geçtiği, herkesin aslında kendinden bir parça bulduğu ve kendi "Osman'ına" söylemek istediği cümlelerle bezeli dönem dönem tekrar okumak isteyeceğiniz bir kitap. Eminim biz okurlar o öznedeki Osman'ın adını kendi Osman'ımız ile değiştirerek okuduk. Aylin Balboa'nın kimi cümleleri tokat gibi çarpıyor, bazıları ise uzun uzun iç geçirtiyor. En sıradan duygu bile yazarın elinde bir tür isyana, bazen de şiire dönüşüyor. Aslında ayrılık sonrası güçlü ve dik durmaya çalışan, bunu yapmaya çalışırken de içinin paramparça olmuş halini göstermekten çekinmeyen bir kadının iç dökmesi diyebiliriz. Kitabın sonlarına yaklaştıkça anlıyorsunuz ki hikaye gerçekten Osman'dan uzun...
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.