Onları İstanbul Teknofestte görmüştüm, gökyüzü çatırdıyor, kalbim hızla atıyor, NF-5’lerin sesi içimi titretiyordu. Gökyüzünde birbirleriyle uyumlu yaptıkları kusursuz koreografiyi hayranlıkla izlemiştim. Zamanla bu hayranlık tutkuya dönüştü. Artık yalnızca izlemiyoruz, kaydediyoruz, peşlerinden şehir şehir dolaşıyoruz. Evimin balkonundan gösterilerini izleme şansım da oldu, apronda uçuşa hazırlanmalarını beklerken o özel anları kaydetmek de…Tadına doyum olmaz söyleşilerine katılıp o kıymetli imzalarıyla unutulmaz anları da tescilledik ama en unutulmazı Samsun gösterisiydi. Gökyüzü Karadeniz’in lacivertine gömülürken, kırmızı-beyaz dumanlar arasında “biz”e ait bir iz bıraktılar. İzlediğimiz sadece bir uçuş değil, bir milletin göklere yazdığı onurlu bir hikâyeydi adeta.
@cematikmen’in bir kitap buldum tam sizlik diyerek bana hediye ettiği Fatih Danacı’nın “Türk Yıldızları – Bir Yıldızın Doğuşu” kitabı kırk beş yaşından sonra tanıdığım yıldızların doğumuna şahitlik etmemi ve çok sevdiğimiz saygı duyduğumuz komutanlarımızı yakından tanımamı sağladı.
Bu kitap bilindik bir tarih anlatısı değil; kokusunu içime çektiğimde, bir jet motorunun homurtusu duyuluyor gibi. Danacı, havacılığı bilen bir kalemden çok daha fazlası; göğe âşık bir anlatıcı. Kitabın ilk bölümleri Cumhuriyet’in ilk yıllarından itibaren akrotimin ayak seslerini anlatıyor. 1992’ye gelindiğinde ise artık yeryüzü yetmiyor, yıldızlar doğuyor.
Bana en çok dokunan sayfalar ise gösterilere adanmış olanlar. Uçuş koreografilerinin arkasındaki ölümüne disiplin, her bir pilotun yaşadığı sınavlar, bazen gözden kaçan yer destek ekiplerinin adanmışlığı… Samsun’da izlediğim o uçuşun arkasında ne çok emek, ne çok ter, ne çok isim varmış bir kez daha görmüş oldum!
Kitabın dili teknik ama akıcı, akademik ama yürekten. Anlamadığınız her terimi sabırla açıklıyor; aynı anda hem uçuş fiziğini hem de bir pilotun kalp ritmini hissedebiliyorsunuz. Sunay Akın’ın “O duygu Türk Yıldızları’dır” sözleriyle başlayan bölümler, Prof. İlber Ortaylı’nın keskin tarihi gözlemleriyle daha da zenginleşiyor. Ve bu katkılar, yalnızca bilgi değil, his de katıyor metne.
En sevdiğim detaylardan biri: uçakların tasarımlarında neden o renk, neden o çizgi kullanılmış, o duman hangi teknikle bırakılıyor, hangi hızda dönüş yapıldığında ne olur… Kitap sadece izleyici değil, anlayanı da yetiştiriyor.
“Türk Yıldızları Bir Yıldızın Doğuşu”, bir arşiv kitabı gibi okunabilir. Ama ben öyle okumadım. Ben bu kitabı, her sayfasını açarken kokusunu içine çeken, parmaklarıyla uçak gövdelerinin metaline dokunur gibi satırları hisseden bir hayran olarak okudum. Bu bir kitap değil; gökyüzüne yazılmış bir mektuptu benim için.
Ve ben bu mektubun imza kısmına kendi adımı da ekliyorum.
İster Samsun semalarında başını göğe kaldırmış bir izleyici ol, ister Konya’da bir pilotun çocukluk hayalini dinlemiş biri… Bu kitap sana gökyüzünün nasıl bir vatan olduğunu anlatacak.
Türk Yıldızları’nı izlemek bir ayrıcalıksa, bu kitabı okumak bir onurdur.
Ve bu onuru bize yaşatanlara…
Tüm Türk Yıldızları komutanlarına saygıyla…
Gökyüzüne adlarını yazan, ama yeryüzünden ayrılan pilotlarımıza rahmetle…
Uçuşlarıyla bizi birleştiren, sesleriyle kalbimizi titreten tüm kahramanlara sonsuz minnetle…
Fatih Danacı
Fatih Danacı
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.