Dilsiz Çığlık
Victor Hugo, bu romanla yalnızca bir aşk hikâyesi anlatmaz. Aslında kitabın başkahramanı ne Esmeralda’dır, ne Quasimodo, ne de Frollo... Gerçek başrol: Notre Dame Katedrali’dir.
Çünkü bu roman bir insanlık aynasıdır.
Zamanın mimarisini, toplumun adalet anlayışını, inançla saplantının nasıl karışabileceğini katman katman işlemiş.
Zorlayıcı bir klasik. Özellikle ilk bölümler detaylı ve betimlemelerle dolu.
Ama devam ettikçe, hikâyenin kalbine girdikçe, insan doğasına dair çok derin sorular sormaya başlıyorsun:
Gerçekten çirkin olan kim?
Sevgi dediğimiz şey ne zaman zarar verir?
Dışlanmak, insanın kalbini mi yok eder yoksa güçlendirir mi?
Aşk, saplantı, dışlanmışlık ve vicdan arasındaki sınırlar çok keskin.
Quasimodo’nun sessiz sevgisi, Frollo’nun karanlık arzusu ve toplumun acımasız yargıları…
Güzel olan her zaman iyi midir?
Çirkin olan sevmeyi bilmez mi?
Kitapların, kelimelerin hepsi benimle.. ♡
·
341 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.