“Beyaz Zambaklar Ülkesinde” – Geç kalmış bir okuma, ama tam vaktinde bir farkındalık.
Atatürk’ün önerdiği kitaplardan biri olduğunu biliyordum ama okurken hissettiğim şey çok başka oldu.
Eskiden toplumun var olması için kışlalar asker değil bilinçli birey yetiştirir, doktorlar sadece hastayı değil toplumu iyileştirir, din adamları halkı uyandırırdı.
Toplum, toplum için çalışırdı. Herkes görevini bilirdi.
Ama kitap bir yerden sonra doğrudan sana dönüyor.
Sanki yüzüne bakıp soruyor:
“Kendi yaşamınızın kurucuları mısınız, yoksa aptal, karnı tok solucanlar mı, yoksa her şeyi yakıp yıkan yırtıcı hayvanlar mı?”
Bugünün bireyine de sesleniyor aslında:
Kendini oyalama.
Kendi küçük dünyana sıkışma.
Uyan. Zihninin, vicdanının ateşini canlandır.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.