Farklı olanla samimiyet kurmak anormal değildir, yalnızca aynı olanla samimiyet kurmaktır anormal olan. Toplumun farklılıklara kapalı olması, birey düzleminde aynadaki yansımanızdan başka kimseyle muhabbete girmemeye benzer. Dolayısıyla, dışarı kapalı toplumlardaki bireylerin, içten içe "birbirlerine karşı" gizli bir güvensizlikle yaşamaya alışmış toplumlar olduğunu görmek zor değil. Aynadaki yansımasından başkasına güvenmeyen zihinler, toplum düzleminde de aynı desene bağlıdır. "Tarihlerinden ödünç aldıkları kadim bilgilere (siyasi, dini, kültürel) olan güvenleri, birbirlerine olan güvenlerinden daha fazladır." Bu kadim bilgiler onlara "daha iyiye götüren" değil, "kusurları görmezden gelen ve hep aynı kalan" toplumsal bir tiyatroya sadık kalmayı telkinler.
·
70 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.