𝘌𝘳𝘵𝘦𝘴𝘪 𝘨𝘶̈𝘯 𝘺𝘢𝘱ı𝘭𝘢𝘯 𝘬ı𝘴𝘢 𝘤𝘦𝘯𝘢𝘻𝘦 𝘵𝘰̈𝘳𝘦𝘯𝘪𝘯𝘥𝘦, 𝘬𝘶𝘳𝘣𝘢𝘯𝘢, 𝘰̈𝘭𝘶̈𝘮𝘶̈𝘯𝘥𝘦𝘯 𝘴𝘰𝘯𝘳𝘢 𝘷𝘦𝘳𝘪𝘭𝘦𝘯 𝘴𝘢𝘷𝘢𝘴̧ 𝘮𝘢𝘥𝘢𝘭𝘺𝘢𝘴ı𝘯ı 𝘵𝘢𝘬𝘥𝘪𝘮 𝘦𝘵𝘵𝘪𝘮.
𝘈𝘤̧ı𝘬 𝘳𝘦𝘯𝘬 𝘢𝘩𝘴̧𝘢𝘱 𝘵𝘢𝘣𝘶𝘵𝘶𝘯𝘶𝘯 𝘶̈𝘻𝘦𝘳𝘪𝘯𝘥𝘦, 𝘺𝘰̈𝘯𝘦𝘵𝘮𝘦𝘯𝘭𝘪𝘨̆𝘦 𝘶𝘺𝘨𝘶𝘯 𝘴̧𝘦𝘬𝘪𝘭𝘥𝘦 𝘴𝘪𝘺𝘢𝘩 𝘧𝘭𝘰𝘬 𝘩𝘢𝘳𝘧𝘭𝘦𝘳𝘭𝘦 𝘴𝘢𝘥𝘦𝘤𝘦 𝘴̧𝘶 𝘬𝘦𝘭𝘪𝘮𝘦𝘭𝘦𝘳 𝘺𝘢𝘻ı𝘺𝘰𝘳𝘥𝘶:
𝘙𝘰𝘣𝘦𝘳𝘵 𝘊𝘢𝘱𝘢, 𝘧𝘰𝘵𝘰𝘨̆𝘳𝘢𝘧𝘤̧ı.
Bu kitapta bir savaş fotoğrafçısının hikâyesini okuyoruz. O şahıs da Robert Capa. Hikayenin sonunda çok duygulandım - ne kadar Capa'nı sevmesemde- çünkü bu hikâye bana birini hatırlattı. Bizim ülkemizin yani Azerbaycan'nın kahramanı Çingiz Abdullayev'i. O da bizim ülkemizin savaş kahramanı. Armeniler ile olan savaşımız da kahramancasına kendini savaşın ortasına atmıştı. Fotoğrafları onlarca insana daha ulaşamadan savaşın ortasında can vermişti. Ama sonradan tabii ki çektiği fotoğraflar bütün dünyaya yayıldı. Bu yüzden sonu çok üzücü geldi bana. Tabii ki (SPOİ) Gerda'nın ölümü kadar olmasada. Bu kitap uzun olsaydı eminim Gerda favori karakterim olurdu >3
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.