Uzun zamandır okumak istediğim bir dönem romanını daha bitirmiş bulunmaktayım. 17. yüzyılın ilk yarısını tüm yönleriyle ele alan, tarihi gerçekliği kurmacanın içerisinde eriterek okura sunan bu roman okuru sürekli olayların içine çekiyor. Sanki geçmişe yolculuk edip İstanbul sokaklarında gezip saray entrikalarına şahit oluyorsunuz.
Kösem Sultan'ın hayat hikayesi üzerinden Osmanlı İmparatorluğunda çürümenin nasıl başladığına ve bu çürümenin kanserli bir hücre gibi devleti nasıl sarıp sarmaladığına şahitlik ediyoruz. Rüşvet ve liyakatsizliğin devletin temelindeki adalet duygusunu nasıl sarstığını görüyoruz. Eğitimden ve tecrübeden uzak yetişen ve zamansız tahta geçen Osmanlı padişahlarının saray kadınları, yeniçeri ağaları ve ulema sınıfı elinde nasıl oyuncak edildiğini görüyoruz. Bu çevrelerin kendi çıkarlarını devletin çıkarları önüne koyduğunda ve padişahın yok hükmünde konumlandırıldığında koca imparatorluğun bir iki yüz sene daha ayakta kalması temelinin sağlamlığı ve bir avuç vatanseverin mücadelesi ile alakalıdır. Bu hep böyle olmuş ve oluyor ne yazık ki. Ceddim Osmanlı diye övünenlerin bu çüremeyi okuyup ders çıkarmasını beklemek de saflık olur sanırım. Tarih hep ideolojik ve çıkara dayalı hesapların görüldüğü bir yer bizde ne yazık ki!
Degirmenlik (Milo) adasında çıplak ayakla dolaşan Afro'nun Kösem Sultan olup dönemin en büyük imparatorluğunu yarım asır yönetmesi ancak bu kadar muhteşem ele alınabilirdi. Kurmacayla okuru kendine çekip tarihi gerçekliği okura, okuru sıkmadan veren bu usta işi roman okunmayı sonuna kadar hakkediyor. Dilerim okuru bol olur.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.