Emma..
Senin gibi bir kadını tanıdığım için çok mutluyum.
İyi ki elime aldığım kitaplardan biri oldun. Üstelik yine tam zamanında, tam ihtiyacım varken karşıma çıktın. Böyle anlarda tesadüf diye bir şey olmadığını bir kez daha anlıyorum. Kitaba başlarken Emma’ya yöneltilen “kibir” ve “ukalalık” ithamlarının ne kadar yersiz olduğunu görmekle başladım. Emma’nın sadece toyluğu ve tecrübesizliğinden kaynaklanan birkaç keskin düşüncesi, romanı derinlemesine okumayanlar için yanlış bir izlenim oluşturabilir. kendi hislerinin hatasız olduğunu düşünen Emma, bu doğrultuda giriştiği bazı olaylarda hem çevresini hem de kendisini üzecek durumlar yaratıyor. ama o, bunların üstünü örtmek yerine, dersini alıp kendini geliştiriyor. İşte bu yüzden Emma, bence kibirli ya da ukala değil; öğrenmeye açık, güçlü bir kadın. romanda beni en çok etkileyen noktalardan biri, Emma ile yakın arkadaşı Harriet arasındaki duygusal uçurum oldu.
Emma, hayatı boyunca maddi ve manevi açıdan doyuma ulaşmış biri. Bu, ona kendinden emin, duygusal olarak tok, başkalarından sevgi kırıntısı beklemeyen bir yapı kazandırıyor.
Harriet ise bunun tam zıttı: sürekli sevgi, onay ve ilgi arayışı içinde. İşte bu iki farklı yaşam deneyimi, onların hayata bakışını ve insanlarla ilişkilerini belirliyor. Jane Austen bu karşıtlığı ustalıkla göstererek, biz okurlara insan davranışları üzerine düşünme fırsatı veriyor.
Emma bana, sınırlarını bilen, kendine değer veren, hatalarından ders çıkaran bir kadının ne kadar ilham verici olabileceğini gösterdi. Harriet ise bana, duygusal açlığın ve sürekli başkalarından onay beklemenin insanı nasıl kırılgan hale getirdiğini hatırlattı.
Bu iki karakteri yan yana okumak, bana kendi hayatımda da büyük bir farkındalık kattı.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.