Bu romanı anahtar kelimeler ile anlatmam gerekseydi şöyle olurdu: naif, telaşsız ve biraz da keşfetme arzusu. Çocukluğunda epilepsi atakları geçiren anlatıcı, Marsilya’ya babası ile hekim kontrolüne gitmek zorunda kalır. Hekimin yapacağı son tetkik için ise gece uyanık kalması ve tepkilerinin gözlemlenmesi gerekir. Bu sebeple Marsilya’yı keşfe çıkmaya karar vererek, baba ve oğul sokaklarda gezerler, barlarda sohbet ederler. Tüm bunları yaparken de yıllar boyunca ayrı yaşamaları sebebiyle yapamadıkları bir şeyi gerçekleştirirler: birbirlerini tanımak, öğrenmek. Marsilya’yı keşfettikleri bu sürede aslında birbirlerini de keşfederler. Anlatıcı, zihninde kurduğu babasına dair bütün çocukluk algılarının hatalı olduğunu; baba da oğlunu aslında pek de tanımadığını fark eder. Ve bütün bunlar bir naiflikle gerçekleşir. Ara ara anlatıcının olaylara dair fikirlerini sunması da bu naifliği artırıyor.
Telaşsız bir roman çünkü kitabı inanılmaz bir sakinlik içinde okuyorsunuz. Kendiliğinden akıp gidiyor, sizi hiç yormuyor. Sanki bu baba ve oğul ikilisi gün ve gece boyunca takip eden üçüncü bir göz oluyorsunuz. Bu kitabın aynı zamanda bir anı romanı olması da içimde tatlı bir his uyandırdı. Eğer okuduğunuz kitaplarda temponun sürekli hızlı olmasından hoşlanıyorsanız pek bu kitaptan aradığınızı bulamayabilirsiniz. Ama eğer benim gibi sohbetler, tanışmalar, insan ilişkileri, bağlar, müzik gibi konular üzerine diyaloglar ilginizi çekiyorsa büyük bir keyifle okuyacaksınız.
·
112 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.