Okuduğum hikâye beni hem gülümsetti hem de derinden hüzünlendirdi. Karakterler öylesine gerçek, öylesine tanıdıktı ki sayfalar arasında gezinirken sanki aynı apartmanda yaşıyor, pencerelerinden yayılan ışığı görüyor, mutfaktan gelen yemek kokularını duyuyordum. Her birinin sevinci, derdi, özlemi bana bir şekilde dokundu. Anlatılanlar sadece olaylardan ibaret değildi; geçmişten bugüne uzanan, insanın en derin duygularına seslenen bir sıcaklık vardı. Kitabı kapattığımda, o dünyanın içinde kalmak istedim; sayfalar sessizleşse de karakterler zihnimde yaşamaya devam etti.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.