Yeniden bütün ailesini kaybetmenin, yeniden yapayalnız olmanın,yeniden hiç kimse için kaygilanmadan,hiç kimseye hesap vermeden yaşamanın, yeniden yalnızca kendi adına kızıp yalnızca kendi adına üzülmenin, yeniden tek başına plan yapabilmeniz, yeniden artık kimseyi kaybetmeyeceğine güvenmenin getirdiği rahatlıktı bu. Kaybedecek kimsesi kalmamıştı. En gizli , en karanlık yerlerinde tek dostunu bir gün kaybetmenin korkusunu sürekli olarak duymayacaktı artık. Kaybetmişti çünkü. Korkulan şey gerçekleşmiş, korku da bitmişti.