Kalemini çok sevdiğim bir yazar oldu kendisi. Özellikle Kelimelerin Efendisi adlı bu eseri oldukça akıcıydı. Okurken elimden bırakmadım diyebilirim.
Polisiye türünde olan eser hikayelerden oluşmaktadır. Hani küçükken hafta içi hergün Arka Sokaklar dizisi izlerdik ya. Kitap tam da o tattaydı. Her hikayede ayrı olay ama görev başındaki savcı, komiser, polisler aynı kişilerdi.
Her bölümde farklı bir cinayetin peşinden koşan Başkomiser Ahmet, Komiser Feride ve Selim’e eşlik etmek çok heyecanlıydı.
Başkomiser Ahmet’in emekliliğine aylar kala başlayan hikayeler, başkomiserin emekliliğiyle son bulmaktadır.
Her cinayete titizlikle koşan ekip aynı zamanda özel hayatlarında da bir koşturma içerisindedirler.
8 öyküden oluşan eserde 8 ayrı cinayete tanıklık ederken aynı zamanda bu ekibe çok alışacaksınız. Hatta kitap bittiğinde üzüleceksiniz. Çünkü eseri okurken zaman zaman Feride ile ağlayıp, Selim’e gülüp, dostluklarına da hayran kalacaksınız.
Feride komiser, evlenip ayrılmıştır. Bir tane de kızı vardır. Hikayelerin içinde başına bela olan eski kocasıyla ve yeniden aşkı bulduğu savcı beyle de tanışacaksınız.
Beni en çok etkileyen komiser Feride’nin kızının organ mafyası tarafından kaçırıldığı hikayeydi. Bir kadın tek başına ayakları üzerinde dururken aynı zamanda bir evlat yetiştirmeninde ne kadar zor olduğunu gözler önüne seren bir hikayeydi.
Aynı şekilde diğer öykülerde de çokça ders çıkartacağımız bölümler vardı. Ayrıca yazar hikayelerinde sık sık toplumsal problemlere de göndereme yaparak dikkat çekmeye çalışmıştır. Bunun da hoşuma gittiğini söylemek istedim.
··
47 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
