To vira çuyê,
hewa Mezopotamya ra, ava Dîcle ra, agirê kerdê dilê mı nêşeno;
xemê dilê mı rê nê kulîlkê ko, nê bereketê owa derman bı.
Gittiğin günden beri, Mezopotamya’nın rüzgârı da, Dicle’nin suyu da kalbimin yangınını söndüremedi; yüreğimin yasına ne dağ çiçeği ne ovadaki bereket çare oldu.