Herkese selam;
Yine çok sevdiğim ve yıllar önce okuyup etkisinden bir türlü çıkamadığım o kitapla geldim. İkinci kez okursam belki aynı etkiyi vermez sanıyordum ama öyle olmadı. Hele ki son kısımları yok mu boğazımı düğüm düğüm etti.
Eliz Erzen 19 yaşında üniversiteyi başka bir şehirde okumak için eve taşınan psikoloji öğrencisi. Peki ya taşıdığı evin yan dairesinde kalan kişinin aslında bir akıl hastası olduğunu öğrenirse? Gece vakti apar topar eve bıraktıklarını pencereden izleyen Eliz daha o dakika da tehlikeli gülümsemesine kapılmıştır bile.
Gün geçtikçe Rüzgâr'a daha çok kapılan Eliz, geçmişini öğrendikten sonra da aynı gözle bakar mı? Hayalleri gerçeğiyle karışmaya başladığında Eliz'i de bu oyunlara alet ederse?
Eliz'in bazı tavırlarına o kadar gıcık oluyorum ki kitabın içinde olsaydım kendisine gelmesi için tokatlardım. Çınar'a göstermesi gereken o tepkiyi veremeyişi, Çınar'ın yüzsüzlüğü benim sinirlerimi bozmaktan başka bir şey yapmıyor.
Kitabı ikinci kez okumama rağmen bazı sahneleri gerçek mi yoksa hayal miydi o kadar karıştırdım ki aslında bu çok güzel bir şey. Aynı hissi vermesi çok iyiydi çünkü.
Yer yer aklımı oynattığım Yer yer karakterlere sövdüğüm sonunda ise mahvolduğum kitaptı.
·
200 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
