Savaşları kim kazanırsa kazansın kaybeden hep kadındır.
Binlerce yıllık kahramanlıkları, destanlaşan savaşları okuruz. Savaşların siyasi, kültürel ya da başka nedenleri hakkında kafa yorarız. Bunun üzerine inşaa edilen ve bundan beslenen tarih bilimini dahi oluşturmuş vaziyetteyiz. Oysa savaşlara katılmayan ama yüreği, zihni ile orda olanlarla beraber olan kadınların varlığını, savaş öncesi ve sonrası yaşadıkları, hissettikleri, maruz kaldıkları hakkında pek düşünmek istemeyiz. Asıl yıkımın burada olduğunu görmezden geliriz yazının icadından bu yana.
İşte Seneca bu eseriyle bu konuda ki ikiyüzlülüğümüzü gözler önüne seren bir trajedi ortaya koymuş. Savaşlarla beraber erkekleri saran onur, gurur, zafer, şan ve şöhretin ardına gizlenmiş, keder, acı, özlem ve çaresizliğin kadınları nasıl esaret altına aldığını gözler önüne sermiş.
Bu eserle savaşların şaşalı yüzünün gösterildiği o madalyonun bir başka yüzünün de olduğu gerçeğini tokat gibi çarpmış okurun yüzüne Seneca. Savaşları kim kazanırsa kazansın kaybedenin hep "kadın" olduğunu tiyatral bir şekilde dile getirmiş bir eser.
Gerçek tarihte ki savaşlardan etkilenen nice kadının varlığını düşündürürken iyi okumalar dilenebilecek bir kitap mı emin de olamadım açıkcası. Farkındalığınızı artırmasını dilediğim zihinsel derinliğinize katkı sunacak bir eser.
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.