Titretip kendine getirenlerden...
Kitabı, çok farklı bir zamanda ve hiç aklımda yokken okuma fırsatı buldum. Bulduğum gibi de son sayfasına kadar okuyup öyle kapattım.
Ön söz kısmında Merve Safa'nın bu kitap için "Bir ihtida seyrinden daha fazlası." tarzında bir açıklaması var. Kitabı okurken bunun ne demek olduğunu anlıyorsunuz. Kardeşimin tavsiyesi ve ara ara anekdotlarını benimle paylaşması vesile oldu kitabı bu kadar erken alabilmemde. Bir de akşamleyin ansızın öğrendiğimiz dedemin vefatı. "Hayatın boyunca koşarsın, yetiştiğin sadece nasibindir." derler ya hayat koşumun bu zamanlarımda bu kitap yetişti. Ara ara sosyal medyada bu kitaba denk geldiğimde tam da Merve Safa'nın dediği gibi "Bir ihtida yolculuğu" odağında yorumlamıştım bu kitabı.
Okuyunca gördüm ki bu kitap, Müslümanca düşünme üzerine bir yolculuk. Müslüman örnekliği, yaşantısı, düşüncesi, fedakârlığı, imtihanı, tercihleri ve vazgeçişleri...
Hepsine dair, okurun kendine hisse çıkarabileceği sürükleyici ve kısa bölümlerden oluşan bir kitap. Empati yapmadan edemeyeceğimiz tecrübeler okurken aslında ALLAH'a ne kadar itimat ettiğimiz ve ALLAH'ın varlığına ne kadar teslim olduğumuzla da yüzleşiyoruz. Jenny Hanım'ın ihtidası; Müslümanların kendilerine dair çıkarım yapmalarını sağlayacak cümleleri, yorumları ve alıntılarını aktarmada bir araç olmuş. Maksat, büyük resmi görmek.
Alıntılanan ayetler, hadisler ve örneklemeler gerçekten insana dokunan cinsten. Muhammed Ali'nin günahı hatırlamak ve günahın şiddetini unutmamak için cebinde kibrit taşıdığını ve kötüye meyletme ihtimalinde onu yaktığını başka ne şekilde izah edebiliriz ki? Evlilikte eşler arasındaki sürtüşmelerin ve ayrılığın, şeytanın en memnun olduğu hadiselerden olduğunu sık sık hatırlamak ve ona göre öfkeye kapılmamak ne güzel bir frenlemedir insanın kendi hayatında! "Namaz, müminin miracıdır." sözünü ne kadar hissedebiliyoruz hayatımızda bilemiyorum ama Efendimizin Hz.Musa ile konuşmasındaki namaz sayısının azaltılmasındaki hikmeti çoğu yerde okumuşumdur, burada geçtiğinde bir kere daha anladım ki onu hissedebilmek ve o konuşmadan kendimizi sorumlu addetmek çok önemli. Sevabından değil miktarından azaltan merhametli Rab'bimize ne kadar şükretsek azdır. Bu kitapla birlikte tefekkür ettiğim en önemli kavram ise "Dua" oldu. Dua, müminin süsüdür. Kendimizi hayat telaşesinde çok az süslediğimizi veya daha da kötüsü neredeyse hiç süslemediğimizi düşünüyorum. Kanadalı bir genç kız olan Jenny Hanım'ın bizlere örnek olan "Jenny" olarak karşımıza çıkmasındaki en önemli faktörün duası olduğunu görüyorum. Hiç bıkmadan, usanmadan ve yılmadan aynı samimiyetle ve teferruatla bu kadar istikrarlı bir dua süsünün neticesi de samimi bir ihtida olmuş. Benim de kendime hisse çıkardığım en önemli başlıklardan biri oldu. Yazımın başında dedemin vefatına değinmiştim ya onun bütün sürecine şahit olduğum için bu yazdıklarımı bu dünyada daha samimiyetle yapmayı ve yazılanlardan daha da istifade edebilmeyi daha kitabı okurken hedefledim. Kitabın sonunda evlatlarına yazılan birer mektup bırakılmış, yüreğe oldukça dokunan ve bir annenin her iki dünyayı da güzelce yaşamasını öğütleyen güzel satırlardı bunlar. En güzel nasihat de böylesi olsa gerek. Kitabın adından hareketle Bakara suresinde geçen bir ayet zihnimde döndü durdu: "Biz, ALLAH'ın boyasıyla boyanmışızdır. Boyası ALLAH'ınkinden daha güzel olan kimdir? Biz O'na ibadet edenleriz.”
İşte; İslâmın Rengi, bu boyayla boyananların rengidir.
İslam’ın Rengi 
Jenny Molendyk Divleli
İslam’ın Rengi Jenny Molendyk Divleli·
83 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.