1 Yorum
“İnsanoğlu fâni dünyaya gözünü açtığı an hakikat ile olan bağını yitirir. Hakikate yeniden erişmek için ise yükselmek ister. Lakin kimisi eksiklerine saplanır , Rabbin kendisine verdiği onca nimeti göremez de tabiatında olmayanla dertlenir.
Kimisi korkularına saplanır. Nereye giderim değil de nereden geldim demekle geçer ömrü. Kimisi aşkına saplanır. Leyla'ya mıdır aşkı yoksa Mevla'ya mıdır bilemez.
Kimisi de ilmini Zühre yıldızı sanıp kendini beğenmekle ucba düşer.
Hakikat odur ki nefsin isteklerinin bir sonu yoktur. Kişi evvela kendini bela denizlerine savuranın kendi nefsi olduğunu bilmeli. Zira nefsini bilen Rabbini bilir.”
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.