Aylar önce çok sevdiğim birini kaybettim. Karşıma ansızın yaralı bir kız çıktı( fiziksel bir yaradan bahsetmiyorum) aynı aylar önce kaybettiğim kişiye benziyordu. Uzun bir süre sadece takip ettim. Her iletisi onu anımsatıyordu. Bir gün cesaret edip yazdım. Uzun bir süre konuştuk. Tabi konuşurken ailem, yuvam, evim, her şeyim… olacağını bilmiyordum. Aramızda 1031 kilometre var ama sanki yan yanayız. Şuan 2. Yılımıza giriyoruz. Bazen beraber ağladık, bazense beraber güldük ama hep beraberdik. Nis güzel kızım, bebeğim benim iyi ki doğdun her zaman umudun yanında olmasını diliyorum. Gülmek sana çok yakışıyor hep gül nis…
- sadece zeyzey
xvıı.