Savaşın iyi bir şey olduğunu düşünen ya da söyleyen kim varsa, ya insan değildir, ya da delidir.
Leonid Nikolayeviç Andreyev’in Kızıl Kahkaha’sı savaşı 76 sayfada öyle bir anlatıyor ki, o kızıl kahkaha kalıyor yalnızca aklınızda:
“Kocaman, kırmızı ve kanlı bir şey tepemde dikilmiş dişsiz ağzıyla gülüyordu. Kızıl kahkaha bu. Dünya çıldırdığında işte böyle gülmeye başlar.”
Kitap, 1904 yılındaki Rus-Japon Savaşı’na katılan bir subayın bulunmuş elyazmasından parçalar şeklinde. O subaydan sonra savaşa katılmayan erkek kardeşi devam ettiriyor yazmayı. Savaşa gitmeden gördükleri ve duyduklarıyla ruhu parçalanan bir adamın yazdıkları oluyor bundan sonrası.
Günümüzde savaşlar kilometrelerce öteden bir tuşa basmayla oluyor çoğu zaman. Bu kitapta anlatıldığı gibi cephede göğüs göğüse çarpışma yok gibi bir şey. O tuşa basanlar kurbanlarını görmeyince video oyunu oynuyor gibi hissediyor, belki sadece ‘game over’ diyerek kalkıyor yerlerinden. Ölenlerin gerçek insan olduğunu düşünmeden.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.