Flaubert’in en ünlü eseri olan “üç öykü” kitabının en ünlü öyküsü bu. Yani adamın en iyisi eseri diyebiliriz tümdengelim anlamında. Ancak kitapta beni şaşırtan hiçbir olay olmadı. Yazar bu öykü için “Duyarlı ruhları acımaya yöneltmek, ağlatmak istiyorum, çünkü ben de onlardanım.” dedi ancak bende o hisler oluşmadı. Klasik anadolu kadınının çektiği çilenin yarısını okudum kitapta. Belki bu yüzden o his geçmedi bana. Ayrıca Felicite’nin bi papağana puta tapar gibi tapması bana aşırı saplantılı sağlıksız ve itici geldi. Velhasıl 55 sayfalık küçük bi öykü işte oku geç.