“İnsan için iki trajedi vardır,” der Oscar Wilde. Birincisi arzularının tatmin olmaması, ikincisi ise tatmin olması. İçindeki boşluk dolduğunda ayrı bir çukurun içinde bulur kendini. Boş kaldığında ise okyanuslar kadar derin bir uçurumun…
İnsan en çok da kendisini aldatır. Eylemin hem faili hem mefulü olduğu için mağruriyetle mağduriyeti aynı anda yaşar. Kendisini her aldattığında hem mağrur hem mağdur olur. Ne gariptir ki mağrur da aynı kökten gelir; “aldanma” demektir. Kişinin kendisini aldatmasının en kolay yolu; hadsiz bir özgüvenle olur. Her aldatma hikâyesi, bir güvenme hadisesi değil midir zaten?
Şaire selam cevabımız şudur: … Yaşamak, her şeyden önce kendimizi aldatmaya karşı direnmekten başka nedir ki?
(Syf:10)
·
35 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.