Asgari ücretle çalıştığım zaman bunları yazmışım
Haftada yalnızca bir günün var kendine ayırabildiğin. Ama yarın yorgun düşmemek için adımlarını kısa tutuyorsun, görebileceğinden az görüyorsun. Midenin bozulma ihtimalini düşündüğünde iştahın daralıyor; farklı bir tat denemek aklından geçse de geri çekiliyorsun. İş sahibinin gözüne makbul görünmek için bakımına fazladan özeniyorsun. Rüzgâr serin serin esiyor fakat gece ayazı vurabilir; bu yüzden pencereyi kapatıyorsun, “ne olur ne olmaz” diyerek ihtimalleri bastırıyorsun. Ertesi gün ulaşman gereken sekiz saatlik verimi korumak için gece erkenden uyuyacaksın. Zaten sabah olunca da mesaiden iki saat önce uyanman gerekecek.
Böylece, çalışmadığın zamanların bile sana ait olmadığını anlıyorsun. Bedenin, kararların, alışkanlıkların çalıştığın işin gölgesinde var olmaya çalışıyor. Maaş günü geldiğinde ise, ömründen kopmuş bir ayın karşılığında eline verilenin, kaybettiklerini karşılamadığını görüyorsun. O an, telafisi olmayan günlerinin ne kadar ucuza satıldığını iliklerine kadar hissedeceksin.
··
1 +1'leme
·20,6bin Gösterim
12 Yorum
Tam da bu konuyla ilgili 2 gün önce takip ettiğim kanaldaki bir yazıyı atmak istiyorum (normalde ekran görüntüsünü atacaktım da sanırım atılmıyor)
"İşcilere neden hiç değer verilmiyor?
Sabahın en erken saatlerinde kalkıp, evinin geçimine dahi yetmeyecek cüz'i bir ücret karşılığında akşam 8'e kadar adeta köle gibi çalıştırılıp tüm ömrünün bu yolda sömürülmesi kimsenin zoruna gitmiyor mu?
Komünistler'den gayrı bu zulmü gündeme taşıyan bir tek sınıf yok.
Üstüne üstlük hafta sonları da zorba iş sahipleri tarafından cebren mesailere tabi tutulmaları ne kadar insânî?
Ve bu insanların da her insanda olduğu gibi kısacık ömürleri vardır. Ve bu kısacık ömürlerinin çoğunluğunu iş yerlerinde harcayıp sevdikleri ve aileleriyle pek vakit geçirememeleri çok üzücü bir tablo olsa gerek.
Özellikle dünya genelinde en çok uzun süreli çalışan ikinci ülke konumundayız. Bazı Arap ve Avrupa ülkeleri haftada 5 - 6 saat süreyle 4 gün çalışıyor. Ve aldıkları ücretle birçok şeye de mâlik olabiliyorlar.
Hükümetin işci hakları konusunda artık yeni bir düzenlemeye gitmesi gerektiğini düşünüyorum. Bilhassa işcileri, zalim, para hırsı ile gözü dönmüş, acımasız iş sahiplerinin insiyatiflerine bırakmaması ve her iş kurumunda özellikle fabrikalarda sendika zorunluluğunu bulundurması gerektiğini düşünüyorum."
bestami isimli kanaldan
Ayrıca sizin de kaleminize sağlık. Malesef içler acısı bir durumu çok güzel betimlemişsiniz. Allah yolunuzu bahtınızı açık eylesin.
Amin Allah razı olsun. Kanaldaki yazıda da çok güzel anlatılmış. Hakikaten dediğiniz üzere durum içler acısı ve içler acısı durumdan kısa zamanda çıkılmasını temenni ediyorum.
Allah hepimizin yolunu açık etsin inşallah 🙏🙏
Şu an yalnızca bir günlük tatille çalıştığım bir düzenim yok; fakat insani olmayan çalışma koşullarını yaşamış biri olarak, haklarının en çok savunulması ve iyileştirilmesi gereken kesimin, asgari ücretle yaşam mücadelesi veren insanlar olduğunu düşünüyorum.
12k görüntülenme mi🤔 birkaç kişi de dışarıda paylaşmış instaya twittera düştük mü acep
Manşet: Herkesin yarası özel sektörler
Hayır etmeyin tabii. Bunun için yazmadım ben asla böyle bir metni. Sadece kendimce hislerimden bahsettim. Daha sonra aylarca da çalışmaya devam ettim. Önümüzde uzun bir hayat var. Çalışma imkanlarımız elbet daha iyiye ulaşıyor zaman geçip tecrübe kazandıkça. Bu dönemimiz ona giden yolda bir basamak sadece. Sizin yolunuz daha az sancılı geçer umarım. İnşallah öyle olur. İstifa falan yok mücadeleye tam gaz devammm :)
Reklam
Guzel ifade etmissiniz .Bir yil boyunca gunes gormeden calismistim vehaftanin bir gununu de kendime ayirabiliyordum. O gunlere gittim yazinizi okuyunca
Maalesef :( inşallah arkadaşınız da daha iyi koşullara ulaşıp ferahlık bulur bu konuda :)
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.